Vanyasrita Murarih Kanyah lyrics
Sanskrit lyrics with IAST diacritics, Devanagari, and English meaning.
- Author
- Rupa Goswami
- Source
- Stavamala
- Language
- Sanskrit
- Verse 1
vanyāśritā murāriḥ kanyāḥ sanyāyam unmadayan anyābhilāṣitāṁ te dhanyārpita-sauhṛdo hanyāt
vanyasrita murarih kanyah sanyayam unmadayan anyabhilasitam te dhanyarpita-sauhrdo hanyat
वन्याश्रिता मुरारिः कन्याः सन्यायम उन्मदयन अन्याभिलाषितां ते धन्यार्पितसौहृदो हन्यात
May Lord Murari, who with all propriety made the young gopis mad with happiness, and who gave His intimate friendship to one very fortunate gopi, kill all your desires for anything but Him.
- Verse 2
sahasi vratinīrabhitaḥ kṛtinīr girijāstavane salilāplavane kalitollasanāḥ kila dig-vasanās taṭa-bhāk-paṭikā rasa-lampaṭikāḥ sphuṭa-bālya-yutāḥ paśupāla-sutāḥ
sahasi vratinirabhitah krtinir girijastavane salilaplavane kalitollasanah kila dig-vasanas tata-bhak-patika rasa-lampatikah sphuta-balya-yutah pasupala-sutah
सहसि व्रतिनीरभितः कृतिनीर गिरिजास्तवने सलिलाप्लवने कलितोल्लसनाः किल दिग्वसनास तटभाक्पटिका रसलम्पटिकाः स्फुटबाल्ययुताः पशुपालसुताः
O Lord who eagerly gazed at the pious young gopis who, eager to enjoy the nectar of Your company, were observing a vow to worship goddess Parvati, and having left their garments on the Yamuna's shore, and clothed only by the four directions, were happily playing childhood games in the water, . . .
- Verse 3
kutukī kalayan matim ullalayann upagatya manobhavavat-kamano hṛtavān sicayān suhṛdāṁ nicayāntaragaṁ tarasā priyakaṁ svarasād adhiruhya nagaṁ taṭa-kānana-gaṁ
kutuki kalayan matim ullalayann upagatya manobhavavat-kamano hrtavan sicayan suhrdam nicayantaragam tarasa priyakam svarasad adhiruhya nagam tata-kanana-gam
कुतुकी कलयन मतिम उल्ललयन्न उपगत्य मनोभववत्कमनो हृतवान सिचयान सुहृदां निचयान्तरगं तरसा प्रियकं स्वरसाद अधिरुह्य नगं तटकाननगं
. . . O Lord who, gazing at them became agitated at heart, and, approaching near, Your heart filled with lust, stole their garments, quickly ran among Your gopa friends, and then playfully climbed a kadamba tree in the forest by the river bank, . . .
- Verse 4
kṛpayā snapayann atha tās trapayan pṛthulāṁ sa-raṭī-dhṛta-dhauta-paṭī- paṭalo hasita-prabhoyollasitaḥ śṛṇuta pramadā giram aśramadām
krpaya snapayann atha tas trapayan prthulam sa-rati-dhrta-dhauta-pati- patalo hasita-prabhoyollasitah srnuta pramada giram asramadam
कृपया स्नपयन्न अथ तास त्रपयन पृथुलां सरटीधृतधौतपटी पटलो हसितप्रभोयोल्लसितः शृणुत प्रमदा गिरम अश्रमदाम
. . .O Lord who, bathing the gopis with Your mercy and at the same time embarrassing them, placed their clean garments on a broad branch of the tree, and, pleasing them with the splendor of Your smile, said to them: "O girls, please hear My pleasing words, . . .
- Verse 5
upagatya hitām abhitaḥ sahitā yadi vā kramataḥ sphuṭa-vibhramataḥ sicayān nayata cchalanaṁ na yataḥ kathitaṁ na mayā januṣaḥ samayād anṛtaṁ lalitā yaśasojjvalitā vidur indu-hṛdas tad amī suhṛdas tanavai na hasād uditaṁ sahasā bata yūyam itā vratataḥ śramitā iti saṅkathayan paṭutāṁ pratahyann
upagatya hitam abhitah sahita yadi va kramatah sphuta-vibhramatah sicayan nayata cchalanam na yatah kathitam na maya janusah samayad anrtam lalita yasasojjvalita vidur indu-hrdas tad ami suhrdas tanavai na hasad uditam sahasa bata yuyam ita vratatah sramita iti sankathayan patutam pratahyann
उपगत्य हिताम अभितः सहिता यदि वा क्रमतः स्फुटविभ्रमतः सिचयान नयत च्छलनं न यतः कथितं न मया जनुषः समयाद अनृतं ललिता यशसोज्ज्वलिता विदुर इन्दुहृदस तद अमी सुहृदस तनवै न हसाद उदितं सहसा बत यूयम इता व्रततः श्रमिता इति सङ्कथयन पटुतां प्रतह्यन्न
. . .All of you, one by one, come here and happily take your garments. It is not a trick. I have not spoken a lie since the time of My birth. O beautiful girls shining with glory, My moon-hearted friends know all this for certain. I am not joking. Ah, you must be very tired from following your vows," O Lord who, speaking in this way, revealed Your nimble wit,
- Verse 6
aticañcala he viśa mā kalahe vitarādya paṭaṁ kuru mā kapaṭaṁ karavāma sadā vacanaṁ rasadās tava dāsya-parā na vayaṁ tv aparā na hi cet tvaritaṁ nikhilaṁ caritaṁ khalu rājñi tava prabale kitava pragadāma madoddhata-ghora-mado vacanaṁ ca ruṣā prasarat-puruṣākṣaram ity uditaṁ saruṣā ruditaṁ jaḍatā-kalile yamunā-salile vilasad-vapuṣāṁ guru-kampa-juṣāṁ cala-cāru-dṛśāṁ bahudhā sudṛśāṁ
aticancala he visa ma kalahe vitaradya patam kuru ma kapatam karavama sada vacanam rasadas tava dasya-para na vayam tv apara na hi cet tvaritam nikhilam caritam khalu rajni tava prabale kitava pragadama madoddhata-ghora-mado vacanam ca rusa prasarat-purusaksaram ity uditam sarusa ruditam jadata-kalile yamuna-salile vilasad-vapusam guru-kampa-jusam cala-caru-drsam bahudha sudrsam
अतिचञ्चल हे विश मा कलहे वितराद्य पटं कुरु मा कपटं करवाम सदा वचनं रसदास तव दास्यपरा न वयं त्व अपरा न हि चेत त्वरितं निखिलं चरितं खलु राज्ञि तव प्रबले कितव प्रगदाम मदोद्धतघोरमदो वचनं च रुषा प्रसरत्पुरुषाक्षरम इत्य उदितं सरुषा रुदितं जडताकलिले यमुनासलिले विलसद्वपुषां गुरुकम्पजुषां चलचारुदृशां बहुधा सुदृशां
. . . O Lord to whom the gopis replied: "O very restless boy, don't quarrel with us! Give the garments at once! Don't cheat us! We always obey Your commands. We feed You sweet nectar. We are devoted to Your service. We are not devoted to anyone else. O rogue, if You do not return our garments at once we will tell all Your activities and Your harsh, proud words to powerful King Kamsa," O Lord to whom the gopis angrily cried these words, their splendid bodies shivering in the cold Yamuna water, and their beautiful eyes moving restlessly, . . .
- Verse 7
niśamayya tataḥ praṇayī satata- smita-candrikayā sphurito’dhikayā yadi yūyam ṛte mama vāg-amṛte bhavatha grahilā niyataṁ mahilā upasṛtya tataḥ priyakāt patataḥ svapaṭī-padakān sva-paricchadakān urarīkuruta pramadād gurutas tyajatānucitaṁ hṛdi saṅkucitaṁ na hi cen nitarāṁ na paṭān vitarāmy uru-vīrya-caye mayi kiṁ racayen nṛpatiḥ paritaḥ sa ruṣā bharitaḥ
nisamayya tatah pranayi satata- smita-candrikaya sphurito’dhikaya yadi yuyam rte mama vag-amrte bhavatha grahila niyatam mahila upasrtya tatah priyakat patatah svapati-padakan sva-paricchadakan urarikuruta pramadad gurutas tyajatanucitam hrdi sankucitam na hi cen nitaram na patan vitaramy uru-virya-caye mayi kim racayen nrpatih paritah sa rusa bharitah
निशमय्य ततः प्रणयी सतत स्मितचन्द्रिकया स्फुरितोऽधिकया यदि यूयम ऋते मम वागमृते भवथ ग्रहिला नियतं महिला उपसृत्य ततः प्रियकात पततः स्वपटीपदकान स्वपरिच्छदकान उररीकुरुत प्रमदाद गुरुतस त्यजतानुचितं हृदि सङ्कुचितं न हि चेन नितरां न पटान वितराम्य उरुवीर्यचये मयि किं रचयेन नृपतिः परितः स रुषा भरितः
. . . O Lord who, hearing these words, became affectionate, and, splendid with the moonlight of Your smile, said: "O girls, if You accept the nectar of My words, then come here and happily take your garments and ornaments from this kadamba tree. Give up this unbecoming shyness. If you don't I shall not return your garments. What can angry King Kamsa do to very powerful Me?" . . .
- Verse 8
sphuṭam ity amalaṁ nigadan kamalaṁ bhramayann uditaḥ śaśivan muditaḥ svakarāmbariṇīr atha tā hariṇī-nayanāḥ kalayan sva-śiraś calayan bata nagnatayā spṛhayonnatayā jala-majjanataḥ kṛta-varjanataḥ kapater janitā laghutā vanitās tad alaṁ durita-kṣataye sphurita- dyuti-sundarayor yugalaṁ karayoḥ śirasi prayatā drutam arpayatā- ruṇam ity adhunā
sphutam ity amalam nigadan kamalam bhramayann uditah sasivan muditah svakarambarinir atha ta harini-nayanah kalayan sva-siras calayan bata nagnataya sprhayonnataya jala-majjanatah krta-varjanatah kapater janita laghuta vanitas tad alam durita-ksataye sphurita- dyuti-sundarayor yugalam karayoh sirasi prayata drutam arpayata- runam ity adhuna
स्फुटम इत्य अमलं निगदन कमलं भ्रमयन्न उदितः शशिवन मुदितः स्वकराम्बरिणीर अथ ता हरिणीनयनाः कलयन स्वशिरश चलयन बत नग्नतया स्पृहयोन्नतया जलमज्जनतः कृतवर्जनतः कपतेर जनिता लघुता वनितास तद अलं दुरितक्षतये स्फुरित द्युतिसुन्दरयोर युगलं करयोः शिरसि प्रयता द्रुतम अर्पयता रुणम इत्य अधुना
. . .O joyful Lord who, glorious as the moon, and twirling a splendid lotus blossom, gazed into the eyes of the doe like girls, shook Your head, and said: "O girls, by bathing naked in the water you have offended the demigod Varuna. To destroy the offense, O pious girls, you must now place your splendidly beautiful reddish hands upon Your heads," . . .
- Verse 9
nija-vāṅ-madhunā parilabhya madaṁ hṛdi vibhra-madaṁ kiratībhir alaṁ nayanaṁ viralaṁ racitāñjalībhiḥ pramadāvalībhiḥ praṇato madhuraḥ kṛtakā-madhuraḥ
nija-van-madhuna parilabhya madam hrdi vibhra-madam kiratibhir alam nayanam viralam racitanjalibhih pramadavalibhih pranato madhurah krtaka-madhurah
निजवाङ्मधुना परिलभ्य मदं हृदि विभ्रमदं किरतीभिर अलं नयनं विरलं रचिताञ्जलीभिः प्रमदावलीभिः प्रणतो मधुरः कृतकामधुरः
. . . O charming and passionate lover, O Lord to whom, intoxicated by the nectar of Your words, and bewildered at heart, the girls, their eyes opened wide, offered respects by placing their hands above their heads, . . .
- Verse 10
subhagaṅkaraṇaṁ vasana-bharaṇaṁ vihitānataye lālanā-tataye dadad-aṅkurita-praṇaya-cchuritaḥ parito hṛṣite madanottṛṣite trapayā namite priya-saṅgamite nava-rāga-dhare dyuti-bhāga-dhare hasitāṅkurataḥ sphurite purataḥ sthagite rasanā-vilasad-vasanā-kulite pṛthunā sphuṭa-vepathunā calad-agra-kare pramadā-prakare vihiteṣṭa-varaḥ
subhagankaranam vasana-bharanam vihitanataye lalana-tataye dadad-ankurita-pranaya-cchuritah parito hrsite madanottrsite trapaya namite priya-sangamite nava-raga-dhare dyuti-bhaga-dhare hasitankuratah sphurite puratah sthagite rasana-vilasad-vasana-kulite prthuna sphuta-vepathuna calad-agra-kare pramada-prakare vihitesta-varah
सुभगङ्करणं वसनभरणं विहितानतये लालनाततये दददङ्कुरितप्रणयच्छुरितः परितो हृषिते मदनोत्तृषिते त्रपया नमिते प्रियसङ्गमिते नवरागधरे द्युतिभागधरे हसिताङ्कुरतः स्फुरिते पुरतः स्थगिते रसनाविलसद्वसनाकुलिते पृथुना स्फुटवेपथुना चलदग्रकरे प्रमदाप्रकरे विहितेष्टवरः
. . . O Lord who, Your love for them sprouting, gave the beautiful garments and ornaments to the girls, O Lord who, when the splendid, jubilant girls, thirsting to enjoy amorous happiness, bashfully bowed down, and lovingly approached their beloved, their newly sprouting smiles carefully hidden, and their hands trembling with eagerness to regain their belts and garments, fulfilled their desire,
- Verse 11
praṇayi-pravaraḥ sutarāṁ sukhibhir valitaḥ sakhibhir bahudhākhuralī-vilasan-muralī- nava-kākali-kālibhir utkalikā-kulam unnamayan sudṛśāṁ ramayan dhiyam unmadanaḥ kṛpayā sadana-prahita-pramadaḥ kalita-pramadaḥ
pranayi-pravarah sutaram sukhibhir valitah sakhibhir bahudhakhurali-vilasan-murali- nava-kakali-kalibhir utkalika-kulam unnamayan sudrsam ramayan dhiyam unmadanah krpaya sadana-prahita-pramadah kalita-pramadah
प्रणयिप्रवरः सुतरां सुखिभिर वलितः सखिभिर बहुधाखुरलीविलसन्मुरली नवकाकलिकालिभिर उत्कलिकाकुलम उन्नमयन सुदृशां रमयन धियम उन्मदनः कृपया सदनप्रहितप्रमदः कलितप्रमदः
. . . O best of lovers, O Lord surrounded by happy gopa friends, O Lord who delighted the hearts of the beautiful-eyed girls with many sweet, yearning melodies of Your flute, O happy, passionate lover who mercifully sent the girls back to their homes, . . .
- Verse 12
kusuma-stavakaṁ śravaṇe navakaṁ dadhad-ābharaṇaṁ jagatāṁ śaraṇaṁ
kusuma-stavakam sravane navakam dadhad-abharanam jagatam saranam
कुसुमस्तवकं श्रवणे नवकं दधदाभरणं जगतां शरणं
. . . O Lord who wears earrings of newly blossomed flowers, O shelter of all the worlds, . . .
- Verse 13
jaya keśi-hara pramaṇā vihara tvam atipraṇayaṁ svajane praṇayan mayi durhṛdaye bhagavan vidaye kalayer aruṇādhara he karuṇām
jaya kesi-hara pramana vihara tvam atipranayam svajane pranayan mayi durhrdaye bhagavan vidaye kalayer arunadhara he karunam
जय केशिहर प्रमणा विहर त्वम अतिप्रणयं स्वजने प्रणयन मयि दुर्हृदये भगवन विदये कलयेर अरुणाधर हे करुणाम
. . . O Lord who killed Kesi, all glories unto You! O Lord, please give transcendental love to Your devotees! O Lord whose lips are red, please be merciful to this broken, wicked heart!
- Verse 14
yasya sphūrti-lavāṅkureṇa laghunāpy antar munīnāṁ manaḥ spṛṣṭaṁ mokṣa-sukhād virajyati jhaṭity āsvādyamānād api premṇas tasya mukunda sāhasitayā śaknotu kaḥ prārthane bhūyāj janmani janmani pracayinī kintu spṛhāpy atra me
yasya sphurti-lavankurena laghunapy antar muninam manah sprstam moksa-sukhad virajyati jhatity asvadyamanad api premnas tasya mukunda sahasitaya saknotu kah prarthane bhuyaj janmani janmani pracayini kintu sprhapy atra me
यस्य स्फूर्तिलवाङ्कुरेण लघुनाप्य अन्तर मुनीनां मनः स्पृष्टं मोक्षसुखाद विरज्यति झटित्य आस्वाद्यमानाद अपि प्रेम्णस तस्य मुकुन्द साहसितया शक्नोतु कः प्रार्थने भूयाज जन्मनि जन्मनि प्रचयिनी किन्तु स्पृहाप्य अत्र मे
O Lord Mukunda, who has the power to demand pure love for You, the smallest sprout of a fragment of which makes the sages' hearts that taste it at once dislike the happiness of impersonal liberation. My only prayer is that my desire to attain that love may increase birth after birth.
About this song
These verses are divided in very uneven manners as the original text was like this. The format of this song was the first verse was the introduction, verses 2 through 13 were one entire paragraph, but cut into verses of a song. The final verse is the prayer to Lord Mukunda being the conclusion.
Related songs
- Radhe Jaya Jaya Madhava DayiteRupa Goswami
- Anga Syamalima ChatabhirRupa Goswami
- Ati Ciram Ajani RajanirRupa Goswami
- Avajnaya Bhartur Maha GhoraRupa Goswami
- Balabhid Upala Kanti DrohiniRupa Goswami; Raghunatha Dasa Goswami
- Bhaja Sakhi Ballava RajaRupa Goswami
- Bhamini Prccha Na Varam VaramRupa Goswami
- Cancala Munca PatancalaRupa Goswami