Agharir Atha Sabhyaih lyrics
Sanskrit lyrics with IAST diacritics, Devanagari, and English meaning.
- Author
- Jiva Goswami
- Source
- Gopala Campu
- Language
- Sanskrit
- Verse 1
aghārir atha sabhyaiḥ sabhāntar upaveśī prajābhir abhiyātaḥ sametya śubha-veśī avādi punar etad ravis ca tava pādau vilokayitum agad ihodyad upasādau
agharir atha sabhyaih sabhantar upavesi prajabhir abhiyatah sametya subha-vesi avadi punar etad ravis ca tava padau vilokayitum agad ihodyad upasadau
अघारिर अथ सभ्यैः सभान्तर उपवेशी प्रजाभिर अभियातः समेत्य शुभवेशी अवादि पुनर एतद रविस च तव पादौ विलोकयितुम अगद इहोद्यद उपसादौ
When glorious Lord Krsna entered the assembly, the people told Him, "The sun-god has come to see Your feet."
- Verse 2
hasaṁs tu harir ūce na cāyam ahimaṁśuḥ paraṁ tu bata satrājid eṣa maṇijāṁśuḥ tad etad avakarṇya prajās tu gatavatyaḥ sa kṛṣṇam abhi nāgād yathāśu kṛta-hatyaḥ
hasams tu harir uce na cayam ahimamsuh param tu bata satrajid esa manijamsuh tad etad avakarnya prajas tu gatavatyah sa krsnam abhi nagad yathasu krta-hatyah
हसंस तु हरिर ऊचे न चायम अहिमंशुः परं तु बत सत्राजिद एष मणिजांशुः तद एतद अवकर्ण्य प्रजास तु गतवत्यः स कृष्णम अभि नागाद यथाशु कृतहत्यः
Lord Krsna smiled and said, "He is not the sun-god. He is King Satrajit holding a splendid jewel." Hearing this, the people left. Satrajit did not approach Lord Krsna, but quickly left also.
- Verse 3
haris tad-ati-garva-prakāśa-kṛti-kāmaḥ nṛpāya maṇim asminn athārdad anu rāmaḥ adatta maṇim eṣa praseṇam anu yarhi prahāsam anucakre murārir api tarhi
haris tad-ati-garva-prakasa-krti-kamah nrpaya manim asminn athardad anu ramah adatta manim esa prasenam anu yarhi prahasam anucakre murarir api tarhi
हरिस तदतिगर्वप्रकाशकृतिकामः नृपाय मणिम अस्मिन्न अथार्दद अनु रामः अदत्त मणिम एष प्रसेणम अनु यर्हि प्रहासम अनुचक्रे मुरारिर अपि तर्हि
Desiring to expose Satrajit's selfish pride, Lord Balarama asked him to give the jewel to King Ugrasena. When Satrajit gave it to his brother Prasena instead, Lord Krsna laughed aloud.
- Verse 4
yadā tu sa-maṇiṁ taṁ jaghāna vana-siṁhaḥ gabhīra-manasāsīt tadā ca yadu-siṁhaḥ tadīya-jana-saṅghas tadātha mura-śatrum apāvadad avetya prati svam api śatrum
yada tu sa-manim tam jaghana vana-simhah gabhira-manasasit tada ca yadu-simhah tadiya-jana-sanghas tadatha mura-satrum apavadad avetya prati svam api satrum
यदा तु समणिं तं जघान वनसिंहः गभीरमनसासीत तदा च यदुसिंहः तदीयजनसङ्घस तदाथ मुरशत्रुम अपावदद अवेत्य प्रति स्वम अपि शत्रुम
When a lion in the jungle killed Prasena, Lord Krsna became heavy at heart. Then Satrajit and his friends spoke badly of Lord Krsna, thinking Him their enemy.
- Verse 5
haris tu puru-sadbhir vimṛgya parinaṣṭam dadarśa haya-yuktaṁ tam eva hari-daṣṭam mṛgendra-pada-cihnaiḥ prapadya giri-deśam dadarśa saha sarvair hataṁ ca sa mṛgeśam
haris tu puru-sadbhir vimrgya parinastam dadarsa haya-yuktam tam eva hari-dastam mrgendra-pada-cihnaih prapadya giri-desam dadarsa saha sarvair hatam ca sa mrgesam
हरिस तु पुरुसद्भिर विमृग्य परिनष्टम ददर्श हययुक्तं तम एव हरिदष्टम मृगेन्द्रपदचिह्नैः प्रपद्य गिरिदेशम ददर्श सह सर्वैर हतं च स मृगेशम
Searching with many exalted persons, Lord Krsna found Prasena's body mauled to death by a lion. Following the pawprints to a mountainous country, Krsna found the lion was also dead.
- Verse 6
athātra padam ṛkṣa-prabhos ca sa luloke maṇiṁ tu na hi tac ca pratītāvati loke tadīya-padam ṛcchan jagāma girir okam viveśa tad amatvākhilasya nija-śokam
athatra padam rksa-prabhos ca sa luloke manim tu na hi tac ca pratitavati loke tadiya-padam rcchan jagama girir okam vivesa tad amatvakhilasya nija-sokam
अथात्र पदम ऋक्षप्रभोस च स लुलोके मणिं तु न हि तच च प्रतीतावति लोके तदीयपदम ऋच्छन जगाम गिरिर ओकम विवेश तद अमत्वाखिलस्य निजशोकम
Lord Krsna found Jambavan's footprints, but not the jewel. Leaving the other people behind, Lord Krsna followed the footprints into a mountain cave.
- Verse 7
praviśya sa maharkṣa-prakṛṣṭa-puru-gāmī apaśyad atha ratnaṁ tadīya-hṛti-kāmī yad eva kila dhātrīm upetya sukumāraḥ vihāra-padam agāt tad ṛkṣa-kula-sāraḥ
pravisya sa maharksa-prakrsta-puru-gami apasyad atha ratnam tadiya-hrti-kami yad eva kila dhatrim upetya sukumarah vihara-padam agat tad rksa-kula-sarah
प्रविश्य स महर्क्षप्रकृष्टपुरुगामी अपश्यद अथ रत्नं तदीयहृतिकामी यद एव किल धात्रीम उपेत्य सुकुमारः विहारपदम अगात तद ऋक्षकुलसारः
Entering Jambavan's home, and seeing the jewel, Lord Krsna wished to take it. Jambavan's son, the prince of the Rksas, who had been playing with the jewel, ran to his nurse.
- Verse 8
sa-ratnam ajihīrṣan murārir iti dhātrī akūjad ati-bhītā sa-kampātara-gātrī sa bhalla-kula-mukhyas tadātha hata-buddhiḥ babhūva saha tena prakṛṣya kṛta-buddhiḥ
sa-ratnam ajihirsan murarir iti dhatri akujad ati-bhita sa-kampatara-gatri sa bhalla-kula-mukhyas tadatha hata-buddhih babhuva saha tena prakrsya krta-buddhih
सरत्नम अजिहीर्षन मुरारिर इति धात्री अकूजद अतिभीता सकम्पातरगात्री स भल्लकुलमुख्यस तदाथ हतबुद्धिः बभूव सह तेन प्रकृष्य कृतबुद्धिः
When Lord Krsna wanted to take the jewel, the frightened and trembling nurse screamed. Intelligent Jamabavan came at once and, his intelligence now clouded, attacked Lord Krsna.
- Verse 9
sahāṣṭādaśa-yugmāṁśa tena divasānām vyadhāta yugam uccair anudyad avasānām vihṛtya mura-vairī sa tena cira-kālam cakāra karuṇāktaṁ svakīyam iva bālam
sahastadasa-yugmamsa tena divasanam vyadhata yugam uccair anudyad avasanam vihrtya mura-vairi sa tena cira-kalam cakara karunaktam svakiyam iva balam
सहाष्टादशयुग्मांश तेन दिवसानाम व्यधात युगम उच्चैर अनुद्यद अवसानाम विहृत्य मुरवैरी स तेन चिरकालम चकार करुणाक्तं स्वकीयम इव बालम
Krsna and Jambavan fought for twenty-eight days, but neither could defeat the other. After playing in this way for a long time, Lord Krsna finally bestowed his mercy on Jamabavan as if Jamabavan were His own son.
- Verse 10
sa cātha hrdi śuddhas tam etya gati-sāram nivedya nijam agaḥ prasannam akṛtāram syamantam api kanyāṁ dade tu vara-bhaktyā sa jāmbavad-abhikhyaḥ paraṁ ca para-śaktyā
sa catha hrdi suddhas tam etya gati-saram nivedya nijam agah prasannam akrtaram syamantam api kanyam dade tu vara-bhaktya sa jambavad-abhikhyah param ca para-saktya
स चाथ ह्र्दि शुद्धस तम एत्य गतिसारम निवेद्य निजम अगः प्रसन्नम अकृतारम स्यमन्तम अपि कन्यां ददे तु वरभक्त्या स जाम्बवदभिख्यः परं च परशक्त्या
Pure-hearted Jambavan surrendered to Lord Krsna, begged forgiveness for his offense of fighting with the Lord, and with great devotion offered the jewel and his daughter, Jambavati, to the Lord.
- Verse 11
sa-kanya-maṇi-rāgān murārir atha geham samarpya maṇim īśe nananda valiteham trapārta-mati-satrājid atra nija-kanyām maṇiṁ ca mura-śatrāv aditsad ati-dhanyām
sa-kanya-mani-ragan murarir atha geham samarpya manim ise nananda valiteham traparta-mati-satrajid atra nija-kanyam manim ca mura-satrav aditsad ati-dhanyam
सकन्यमणिरागान मुरारिर अथ गेहम समर्प्य मणिम ईशे ननन्द वलितेहम त्रपार्तमतिसत्राजिद अत्र निजकन्याम मणिं च मुरशत्राव अदित्सद अतिधन्याम
Returning with Jambavati and the jewel, and giving the jewel to King Satrajit, Lord Krsna was happy at heart. Embarrassed, King Satrajit decided to give his own daughter, as well as the jewel, to Lord Krsna.
- Verse 12
murārir atha kanyām iyeṣa na tu ratnam sa-bhaktir iha sā yat paraṁ tu kṛta-yatnam dravantam atha satrājitas tu kṛta-ghātam syamanta-haram akrūrakādi-mata-yātam upetya śata-cāpaṁ jaghāna vana-mālī syamanta-maṇim akrūrakāc ca mati-śālī
murarir atha kanyam iyesa na tu ratnam sa-bhaktir iha sa yat param tu krta-yatnam dravantam atha satrajitas tu krta-ghatam syamanta-haram akrurakadi-mata-yatam upetya sata-capam jaghana vana-mali syamanta-manim akrurakac ca mati-sali
मुरारिर अथ कन्याम इयेष न तु रत्नम सभक्तिर इह सा यत परं तु कृतयत्नम द्रवन्तम अथ सत्राजितस तु कृतघातम स्यमन्तहरम अक्रूरकादिमतयातम उपेत्य शतचापं जघान वनमाली स्यमन्तमणिम अक्रूरकाच च मतिशाली
Lord Krsna accepted Satrajit's daughter, Satyabhama, but not the jewel. With great devotion, Satyabhama had endeavored to attain Lord Krsna. Then, in a conspiracy led by Akrura and others, Satadhanva killed Satrajit, stole the jewel, and fled. Lord Krsna pursued him, killed him, and later took the jewel from Akrura.
- Verse 13
sametya yadu-vṛndaṁ pratoṣya bahu-karmā sa eṣa tava goṣṭha-kṣitīśa kṛta-śarmā vrajasya nayanāliṁ bibharti jita-tandraḥ sadāpi paripūrṇas tvadīya-kula-candraḥ
sametya yadu-vrndam pratosya bahu-karma sa esa tava gostha-ksitisa krta-sarma vrajasya nayanalim bibharti jita-tandrah sadapi paripurnas tvadiya-kula-candrah
समेत्य यदुवृन्दं प्रतोष्य बहुकर्मा स एष तव गोष्ठक्षितीश कृतशर्मा व्रजस्य नयनालिं बिभर्ति जिततन्द्रः सदापि परिपूर्णस त्वदीयकुलचन्द्रः
O Nanda, O king of Vraja, Lord Krsna then met with the Yadavas and pleased them in many ways. Lord Krsna is a full moon eternally rising in your family, a full moon that is the life of all the eyes of Vraja.
Related songs
- Adya Samastam Sa Phalam JatamJiva Goswami
- Aho Pasyatha Citram Gokula RajiJiva Goswami
- Aniruddha Bandha VisayanusandhaJiva Goswami
- Bhismaka Pura Bhaga Calita RajaJiva Goswami
- Dvivida Duranta CaritraJiva Goswami
- Giri Pujeyam Vihitam KenaJiva Goswami
- Jarasutanubandhana KsitisaJiva Goswami
- Jaya Jaya Madhava Vidhu Sangini RadheJiva Goswami