Sri Vilapa Kusumanjali
Tvam Rupa Manjari Sakhi lyrics
Sanskrit lyrics with IAST diacritics, Devanagari, and English meaning.
- Author
- Raghunatha Dasa Goswami
- Source
- Stavavali
- Language
- Sanskrit
- Verse 1
tvaṁ rūpa-mañjari sakhi prathitā pure 'smin puṁsaḥ parasya vadanaṁ na hi paśyasīti bimbādhare kṣatam anāgata-bhartṛkāyā yat te vyadhāyi kim u tā chuka-puṅgavena
tvam rupa-manjari sakhi prathita pure 'smin pumsah parasya vadanam na hi pasyasiti bimbadhare ksatam anagata-bhartrkaya yat te vyadhayi kim u ta chuka-pungavena
त्वं रूपमञ्जरि सखि प्रथिता पुरे ऽस्मिन पुंसः परस्य वदनं न हि पश्यसीति बिम्बाधरे क्षतम अनागतभर्तृकाया यत ते व्यधायि किम उ ता छुकपुङ्गवेन
O friend Rupa Manjari, although you are a famous and important person in this town, still you cannot see the face of the Supreme Lord standing before you. Your husband is not here, and yet there is a mark on the bimba fruits of your lips as if someone has bitten them. Did a great parrot bite them?
- Verse 2
sthala-kamalini yuktaṁ garvitā kānane 'smin praṇayasi vara-hāsyaṁ puṣpa-guccha-cchalena api nikhila-latās tāḥ saurabhāktaḥ sa muñcan mṛgayati tava mārgaṁ kṛṣṇa-bhṛṅgo yad adya
sthala-kamalini yuktam garvita kanane 'smin pranayasi vara-hasyam puspa-guccha-cchalena api nikhila-latas tah saurabhaktah sa muncan mrgayati tava margam krsna-bhrngo yad adya
स्थलकमलिनि युक्तं गर्विता कानने ऽस्मिन प्रणयसि वरहास्यं पुष्पगुच्छच्छलेन अपि निखिललतास ताः सौरभाक्तः स मुञ्चन मृगयति तव मार्गं कृष्णभृङ्गो यद अद्य
O lotus tree, on the pretext of this bunch of new blossoms you are now broadly smiling in this forest. You have every right to be proud. After all, the black Krishna bee has left all the fragrant flower vines and He is now searching for the pathway to you.
- Verse 3
vrajendra-vasati-sthale vividha-ballavī-saṅkule tvam eva rati-mañjari pracura-puṇya-puñjodayā vilāsa-bhara-vismṛta-praṇayi-mekhalā-mārgaṇe yad adya nija-nāthayā vrajasi nāthitā kandaram
vrajendra-vasati-sthale vividha-ballavi-sankule tvam eva rati-manjari pracura-punya-punjodaya vilasa-bhara-vismrta-pranayi-mekhala-margane yad adya nija-nathaya vrajasi nathita kandaram
व्रजेन्द्रवसतिस्थले विविधबल्लवीसङ्कुले त्वम एव रतिमञ्जरि प्रचुरपुण्यपुञ्जोदया विलासभरविस्मृतप्रणयिमेखलामार्गणे यद अद्य निजनाथया व्रजसि नाथिता कन्दरम
O Rati manjari, in the king of Vraja's city, where many gopis live, you are the most pious of all. That is why you are now going to a cave, requested by your queen to search for the favorite belt She forgot in the midst of many pastimes.
- Verse 4
prabhur api yadunandano ya eṣa priya-yadunandana unnata-prabhavaḥ svayam atula-kṛpāmṛtābhiṣekaṁ mama kṛtavaṁs tam ahaṁ guruṁ prapadye
prabhur api yadunandano ya esa priya-yadunandana unnata-prabhavah svayam atula-krpamrtabhisekam mama krtavams tam aham gurum prapadye
प्रभुर अपि यदुनन्दनो य एष प्रिययदुनन्दन उन्नतप्रभवः स्वयम अतुलकृपामृताभिषेकं मम कृतवंस तम अहं गुरुं प्रपद्ये
Let me surrender to my spiritual master, Yadunandana Acarya. A powerful and dear devotee of the Supreme Lord, Yadunandana, he sprinkled the nectar of his mercy on me.
- Verse 5
yo mām- dustara-geha-nirjala-mahā-kūpād apāra-klamāt sadyaḥ sāndra-dayāmbudhiḥ prakṛtitaḥ svairī kṛpā-rajjubhiḥ uddhṛtyātma-saroja-nindi-caraṇa-prāntam- prapadya svayaṁ śrī-dāmodara-sā-cakāra tam aham- caitanyacandram- bhaje
yo mam- dustara-geha-nirjala-maha-kupad apara-klamat sadyah sandra-dayambudhih prakrtitah svairi krpa-rajjubhih uddhrtyatma-saroja-nindi-carana-prantam- prapadya svayam sri-damodara-sa-cakara tam aham- caitanyacandram- bhaje
यो माम दुस्तरगेहनिर्जलमहाकूपाद अपारक्लमात सद्यः सान्द्रदयाम्बुधिः प्रकृतितः स्वैरी कृपारज्जुभिः उद्धृत्यात्मसरोजनिन्दिचरणप्रान्तम प्रपद्य स्वयं श्रीदामोदरसाचकार तम अहम चैतन्यचन्द्रम भजे
I worship Lord Caitanya Candra, the supremely independent ocean of great mercy, who with His ropes of mercy quickly lifted me from the endlessly troublesome great dry well of household life, from which escape is very difficult, who gave me the shelter of His lotus feet, which rebuke the lotuses, and who gave me to Svarupa Damodar Goswami.
- Verse 6
vairāgya-yug-bhakti-rasaṁ prayatnair apāyayan mām anabhīpsum andham kṛpāmbudhir yaḥ para-duḥkha-duḥkhī sanātanas taṁ prabhum āśrayāmi
vairagya-yug-bhakti-rasam prayatnair apayayan mam anabhipsum andham krpambudhir yah para-duhkha-duhkhi sanatanas tam prabhum asrayami
वैराग्ययुग्भक्तिरसं प्रयत्नैर अपाययन माम अनभीप्सुम अन्धम कृपाम्बुधिर यः परदुःखदुःखी सनातनस तं प्रभुम आश्रयामि
I was unwilling to drink the nectar of devotional service possessed of renunciation, but Sanatana Goswami, out of his causeless mercy, made me drink, even though I was otherwise unable to do so. Therefore he is an ocean of mercy. He is very much compassionate on fallen souls like me, and thus it is my duty to offer my respectful obeisances unto his lotus feet.
- Verse 7
aty-utkatena nitarāṁ virahānalena dandahyamāna-hṛdayā kila kāpi dāsī hā svāmini kṣaṇam iha praṇayena gāḍham ākrandhanena vidhurā vilapāmi padyaiḥ
aty-utkatena nitaram virahanalena dandahyamana-hrdaya kila kapi dasi ha svamini ksanam iha pranayena gadham akrandhanena vidhura vilapami padyaih
अत्युत्कतेन नितरां विरहानलेन दन्दह्यमानहृदया किल कापि दासी हा स्वामिनि क्षणम इह प्रणयेन गाढम आक्रन्धनेन विधुरा विलपामि पद्यैः
O queen, a certain maidservant, overwhelmed with love and her heart burning in the great fire of separation, laments in the following verses.
- Verse 8
devi duḥkha-kula-sāgarodare dūyamānam ati-durgataṁ janam tvaṁ kṛpā-prabala-naukayādbhutaṁ prāpaya sva-pada-paṅkajālayam
devi duhkha-kula-sagarodare duyamanam ati-durgatam janam tvam krpa-prabala-naukayadbhutam prapaya sva-pada-pankajalayam
देवि दुःखकुलसागरोदरे दूयमानम अतिदुर्गतं जनम त्वं कृपाप्रबलनौकयाद्भुतं प्रापय स्वपदपङ्कजालयम
O queen, please rescue this unfortunate person, drowning in an ocean of pain. Place him on the strong boat of your mercy and carry him to the wonderful realm of Your lotus feet.
- Verse 9
tvad-alokana-kalāhi- daṁśair eva mṛtaṁ janam tvat-padābja-milal-lakṣa- bheṣajair devi jīvaya
tvad-alokana-kalahi- damsair eva mrtam janam tvat-padabja-milal-laksa- bhesajair devi jivaya
त्वदलोकनकलाहि दंशैर एव मृतं जनम त्वत्पदाब्जमिलल्लक्ष भेषजैर देवि जीवय
O queen, with the medicine of the red lac from Your lotus feet, please bring back to life this person now dead from the bites of the black snake of not seeing You.
- Verse 10
devi te caraṇa-padma-dāsikāṁ viprayoga-bhara-dāva-pāvakaiḥ dahyamānatara-kāya-ballavīṁ jīvaya kṣaṇa-nirīkṣaṇāmṛtaiḥ
devi te carana-padma-dasikam viprayoga-bhara-dava-pavakaih dahyamanatara-kaya-ballavim jivaya ksana-niriksanamrtaih
देवि ते चरणपद्मदासिकां विप्रयोगभरदावपावकैः दह्यमानतरकायबल्लवीं जीवय क्षणनिरीक्षणामृतैः
O queen, with the nectar of a moment's glance please restore the life of this gopi maidservant of Your lotus feet, who now burns in the great forest fire of separation from You.
- Verse 11
svapne 'pi kiṁ sumukhi te caraṇāmbujāta- rājat-parāga-paṭavāsa-vibhūṣaṇena śobhāṁ parām atitarām ahahottamāṅaṁ bibhrad bhaviṣyati kadā mama sārtha-nāma
svapne 'pi kim sumukhi te caranambujata- rajat-paraga-patavasa-vibhusanena sobham param atitaram ahahottamanam bibhrad bhavisyati kada mama sartha-nama
स्वप्ने ऽपि किं सुमुखि ते चरणाम्बुजात राजत्परागपटवासविभूषणेन शोभां पराम अतितराम अहहोत्तमाङं बिभ्रद भविष्यति कदा मम सार्थनाम
O beautiful faced one, when, even in a dream, will I, by decorating my head with the splendid perfumed powder of Your lotus feet, attain the goal of my life?
- Verse 12
amṛtābdhi-rasa-prāyais tava nūpura-siñjitaiḥ hā kadā mama kalyāṇi bādhiryam apaneṣyate
amrtabdhi-rasa-prayais tava nupura-sinjitaih ha kada mama kalyani badhiryam apanesyate
अमृताब्धिरसप्रायैस तव नूपुरसिञ्जितैः हा कदा मम कल्याणि बाधिर्यम अपनेष्यते
O beautiful one, when will the sound of your ankle bells, sprinkling drops from an ocean of nectar, cure my deafness?
- Verse 13
śaśakabhṛd-abhisāre netra-bhṛṅāñcalābhyāṁ diśi vidiśi bhayenodghūrṇitābhyāṁ vanāni kuvalaya-dala-kośāny eva klptāni yābhyāṁ kim u kila kalanīyo devi tābhyāṁ jano 'yam
sasakabhrd-abhisare netra-bhrnancalabhyam disi vidisi bhayenodghurnitabhyam vanani kuvalaya-dala-kosany eva klptani yabhyam kim u kila kalaniyo devi tabhyam jano 'yam
शशकभृदभिसारे नेत्रभृङाञ्चलाभ्यां दिशि विदिशि भयेनोद्घूर्णिताभ्यां वनानि कुवलयदलकोशान्य एव क्ल्प्तानि याभ्यां किम उ किल कलनीयो देवि ताभ्यां जनो ऽयम
O queen, with the two bumblebees of the corners of Your eyes, which in the moonlit rendezvous anxiously wander over each direction as if the forest were a jungle of blue lotuses, will You glance upon this person?
- Verse 14
yadavadhi mama kañcin mañjarī rūpa-pūrvā vraja-bhuvi bata netra-dvandva-dīptiṁ cakāra tadavadhi bata vṛndāraṇya-rājñi prakāmaṁ caraṇa-kamala-lakṣā-sandidṛkṣā mamābhūt
yadavadhi mama kancin manjari rupa-purva vraja-bhuvi bata netra-dvandva-diptim cakara tadavadhi bata vrndaranya-rajni prakamam carana-kamala-laksa-sandidrksa mamabhut
यदवधि मम कञ्चिन मञ्जरी रूपपूर्वा व्रजभुवि बत नेत्रद्वन्द्वदीप्तिं चकार तदवधि बत वृन्दारण्यराज्ञि प्रकामं चरणकमललक्षासन्दिदृक्षा ममाभूत
O queen of Vrndavan, since Rupa manjari filled my eyes with light in the land of Vraja, I have yearned to see the red lac decorating Your lotus feet.
- Verse 15
yadā tava sarovaraṁ sarasa-bhṛṅga-saṅghollasat- saroruha-kulojjvalaṁ madhura-vāri-sampūritam sphuṭat-sarasijākṣi he nayana-yugma-sākṣād-babhau tadaiva mama lālasājani tavaiva dāsye rase
yada tava sarovaram sarasa-bhrnga-sanghollasat- saroruha-kulojjvalam madhura-vari-sampuritam sphutat-sarasijaksi he nayana-yugma-saksad-babhau tadaiva mama lalasajani tavaiva dasye rase
यदा तव सरोवरं सरसभृङ्गसङ्घोल्लसत सरोरुहकुलोज्ज्वलं मधुरवारिसम्पूरितम स्फुटत्सरसिजाक्षि हे नयनयुग्मसाक्षाद्बभौ तदैव मम लालसाजनि तवैव दास्ये रसे
O queen whose eyes are as beautiful as two blossoming lotus flowers, when Your lake, filled with sweet water and splendid with many blossoming lotus flowers and buzzing bees, appeared before my eyes I at once began to yearn for the nectar of direct service to You.
- Verse 16
pādābjayos tava vinā vara-dāsyam eva nānyat kadāpi samaye kila devi yāce sākhyāya te mama namo 'stu namo 'stu nityaṁ dāsyāya te mama raso 'stu raso 'stu satyam
padabjayos tava vina vara-dasyam eva nanyat kadapi samaye kila devi yace sakhyaya te mama namo 'stu namo 'stu nityam dasyaya te mama raso 'stu raso 'stu satyam
पादाब्जयोस तव विना वरदास्यम एव नान्यत कदापि समये किल देवि याचे साख्याय ते मम नमो ऽस्तु नमो ऽस्तु नित्यं दास्याय ते मम रसो ऽस्तु रसो ऽस्तु सत्यम
O queen, I shall never ask You for anything other than direct service to your lotus feet. I offer my respectful obeisances to Your friendship. I offer my respectful obeisances to Your friendship again and again. May I find Your service as sweet as nectar. May I find Your service as sweet as nectar.
- Verse 17
ati-su-lalita-lakṣāśliṣṭa-saubhāgya-mudrā- tatibhir adhika-tuṣṭyā cihnitī-kṛtya bāhū nakha-dalita-haridra-garva-gaurī priyāṁ me caraṇa-kamala-sevāṁ hā kadā dāsyasi tvam
ati-su-lalita-laksaslista-saubhagya-mudra- tatibhir adhika-tustya cihniti-krtya bahu nakha-dalita-haridra-garva-gauri priyam me carana-kamala-sevam ha kada dasyasi tvam
अतिसुललितलक्षाश्लिष्टसौभाग्यमुद्रा ततिभिर अधिकतुष्ट्या चिह्नितीकृत्य बाहू नखदलितहरिद्रगर्वगौरी प्रियां मे चरणकमलसेवां हा कदा दास्यसि त्वम
O queen whose fair complexion scratches with its nails the pride of yellow turmeric, when, happily marking my arms with auspicious markings embraced by charming red lac, will You give me the dear service of Your lotus feet.
- Verse 18
praṇālīṁ kīlālair bahubhir abhi saṅkṣalya madhurair mudā sammarjya svair vivṛta-kaca-vṛndaiḥ priyatayā kadā bāhyāgāraṁ vara-parimalair dhūpa-nivahair vidhāsye te devi pratidinam aho vāsitam aham
pranalim kilalair bahubhir abhi sanksalya madhurair muda sammarjya svair vivrta-kaca-vrndaih priyataya kada bahyagaram vara-parimalair dhupa-nivahair vidhasye te devi pratidinam aho vasitam aham
प्रणालीं कीलालैर बहुभिर अभि सङ्क्षल्य मधुरैर मुदा सम्मर्ज्य स्वैर विवृतकचवृन्दैः प्रियतया कदा बाह्यागारं वरपरिमलैर धूपनिवहैर विधास्ये ते देवि प्रतिदिनम अहो वासितम अहम
O queen, when with great love and happiness will I daily rinse the drains of Your house with pure water, dry them with my own hair, and then scent Your garden pavilion with an abundance of sweetly fragrant incense?
- Verse 19
prātaḥ sudhāṁśu-militāṁ mṛdam atra yatnād āhṛtya vāsita-payaś ca gṛhāntare ca pādāmbuje bata kadā jala-dhārayā te prakṣālya bhāvini kacair iha mārjayāmi
pratah sudhamsu-militam mrdam atra yatnad ahrtya vasita-payas ca grhantare ca padambuje bata kada jala-dharaya te praksalya bhavini kacair iha marjayami
प्रातः सुधांशुमिलितां मृदम अत्र यत्नाद आहृत्य वासितपयश च गृहान्तरे च पादाम्बुजे बत कदा जलधारया ते प्रक्षाल्य भाविनि कचैर इह मार्जयामि
When, at Your house early in the morning, will I carefully wash Your two lotus feet with camphor-scented water and then dry them with my hair?
- Verse 20
prakṣālya pāda-kamalaṁ kṛta-danta-kāṣṭāṁ snānārtham anya-sadane bhavatīṁ niviṣṭām abhyājya-gandhitatarair iha taila-pūraiḥ prodvartayiṣyati kadā kim u kiṅkarīyam
praksalya pada-kamalam krta-danta-kastam snanartham anya-sadane bhavatim nivistam abhyajya-gandhitatarair iha taila-puraih prodvartayisyati kada kim u kinkariyam
प्रक्षाल्य पादकमलं कृतदन्तकाष्टां स्नानार्थम अन्यसदने भवतीं निविष्टाम अभ्याज्यगन्धिततरैर इह तैलपूरैः प्रोद्वर्तयिष्यति कदा किम उ किङ्करीयम
When will this maidservant brush Your teeth with a twig, wash Your lotus feet, and, when You have entered another room, massage You with scented oil?
- Verse 21
ayi vimala-jalānāṁ gandha-karpūra-puṣpair jita-vidhu-mukha-padme vāsitānāṁ ghaṭaughaiḥ praṇaya-lalita-sakhyā dīyamānaiḥ purastāt tava varam abhiṣekaṁ hā kadāhaṁ kariṣye
ayi vimala-jalanam gandha-karpura-puspair jita-vidhu-mukha-padme vasitanam ghataughaih pranaya-lalita-sakhya diyamanaih purastat tava varam abhisekam ha kadaham karisye
अयि विमलजलानां गन्धकर्पूरपुष्पैर जितविधुमुखपद्मे वासितानां घटौघैः प्रणयललितसख्या दीयमानैः पुरस्तात तव वरम अभिषेकं हा कदाहं करिष्ये
O queen whose lotus face defeats the moon, when, with jars of water scented with flowers and camphor and brought by one of Your charming and affectionate friends, will I carefully bathe You?
- Verse 22
pānīyam- cīna-vastraiḥ śaśi-mukhi śanakai ramya-mṛdṭ-aṅga-yaṣṭair yatnād utsārya modād diśi diśi vicalan-netra-mīnāñcalāyāḥ śroṇau raktam- dukūlam- tad aparam atulam- cāru-nīlam- śiro 'grāt sarvāṅgeṣu pramodāt pulakita-vapuṣā kim- mayā te prayojyam
paniyam- cina-vastraih sasi-mukhi sanakai ramya-mrdt-anga-yastair yatnad utsarya modad disi disi vicalan-netra-minancalayah sronau raktam- dukulam- tad aparam atulam- caru-nilam- siro 'grat sarvangesu pramodat pulakita-vapusa kim- maya te prayojyam
पानीयम चीनवस्त्रैः शशिमुखि शनकै रम्यमृद्टङ्गयष्टैर यत्नाद उत्सार्य मोदाद दिशि दिशि विचलन्नेत्रमीनाञ्चलायाः श्रोणौ रक्तम दुकूलम तद अपरम अतुलम चारुनीलम शिरो ऽग्रात सर्वाङ्गेषु प्रमोदात पुलकितवपुषा किम मया ते प्रयोज्यम
O moon-faced one, will I with a silken towel slowly and carefully dry the water from Your beautiful, delicate limbs, and the two fishes of Your eyes happily and restlessly swim from one direction to another, will I be allowed, the hairs on my body standing up in bliss, to cover Your hips with a matchless red silk cloth, and all Your limbs, from Your head down, with a beautiful blue sari?
- Verse 23
prakṣālya pāda-kamalaṁ tad-anukrameṇa goṣṭhendra-sūnu-dayite tava keśa-pāśam hā narmadā-grathita-sundara-sūkṣma-mālyair veṇīṁ kariṣyati kadā praṇayair jano 'yam
praksalya pada-kamalam tad-anukramena gosthendra-sunu-dayite tava kesa-pasam ha narmada-grathita-sundara-suksma-malyair venim karisyati kada pranayair jano 'yam
प्रक्षाल्य पादकमलं तदनुक्रमेण गोष्ठेन्द्रसूनुदयिते तव केशपाशम हा नर्मदाग्रथितसुन्दरसूक्ष्ममाल्यैर वेणीं करिष्यति कदा प्रणयैर जनो ऽयम
O beloved of the prince of Vraja, when, after washing Your lotus feet, will this person, with the many beautiful small garlands artistically fashioned by Narmada devi, lovingly braid Your hair?
- Verse 24
subhaga-mṛgamadenākhaṇḍa-śubhrāṁśu-vat te tilakam iha lalāṭe devi modād vidhāya masṛṇa-ghusṛṇa-carcām arpayitvā ca gātre stana-yugam api gandhaiś citritaṁ kiṁ kariṣye
subhaga-mrgamadenakhanda-subhramsu-vat te tilakam iha lalate devi modad vidhaya masrna-ghusrna-carcam arpayitva ca gatre stana-yugam api gandhais citritam kim karisye
सुभगमृगमदेनाखण्डशुभ्रांशुवत ते तिलकम इह ललाटे देवि मोदाद विधाय मसृणघुसृणचर्चाम अर्पयित्वा च गात्रे स्तनयुगम अपि गन्धैश चित्रितं किं करिष्ये
O queen, when will I happily place on Your forehead beautiful musk tilaka as splendid as the full moon, on Your limbs glistening kunkuma, and on Your breasts wonderful pictures in fragrant colors?
- Verse 25
sindūra-rekhā sīmānte devi ratna-śalākayā mayā yā kalpitā kiṁ te sālakaṁ śobhayiṣyati
sindura-rekha simante devi ratna-salakaya maya ya kalpita kim te salakam sobhayisyati
सिन्दूररेखा सीमान्ते देवि रत्नशलाकया मया या कल्पिता किं ते सालकं शोभयिष्यति
O queen, will I, drawing a line of red sindura with a jeweled salaka, decorate the part in Your hair?
- Verse 26
hanta devi tilakasya samastād bindavo 'ruṇa-su-gandhi-rasena kṛṣṇa-mādaka-mahauṣadhi-mukhyā dhiṛa-hastam iha kiṁ para-kalpyāḥ
hanta devi tilakasya samastad bindavo 'runa-su-gandhi-rasena krsna-madaka-mahausadhi-mukhya dhira-hastam iha kim para-kalpyah
हन्त देवि तिलकस्य समस्ताद बिन्दवो ऽरुणसुगन्धिरसेन कृष्णमादकमहौषधिमुख्या धिऋअहस्तम इह किं परकल्प्याः
O queen, with a steady hand will I artistically decorate You with the aromatic red tilaka dots that are the most powerful aphrodisiac to madden Lord Krishna?
- Verse 27
goṣṭhendra-putra-mada-citta-karīndra-rāja- bandhāya puṣpa-dhanuṣaḥ kila bandha-rajjoḥ kiṁ karṇayos tava varoru varāvataṁsa- yugmena bhūṣaṇam ahaṁ sukhitā kariṣye
gosthendra-putra-mada-citta-karindra-raja- bandhaya puspa-dhanusah kila bandha-rajjoh kim karnayos tava varoru varavatamsa- yugmena bhusanam aham sukhita karisye
गोष्ठेन्द्रपुत्रमदचित्तकरीन्द्रराज बन्धाय पुष्पधनुषः किल बन्धरज्जोः किं कर्णयोस तव वरोरु वरावतंस युग्मेन भूषणम अहं सुखिता करिष्ये
O beautiful one, will I happily decorate with beautiful earrings Your ears, which are the god of love's two ropes for binding the regal mad elephant of the prince of Vraja's heart?
- Verse 28
yā te kañculir atra sundari mayā vakṣojayor arpitā śyāmācchādana-kāmyayā kila na sā tathyeti vijñāyatām kintu svāmini kṛṣṇa eva sahasā tat tām avāpya svayaṁ prānebhyo 'py adhikaṁ svakaṁ nidhi-yugaṁ saṅgopayaty eva hi
ya te kanculir atra sundari maya vaksojayor arpita syamacchadana-kamyaya kila na sa tathyeti vijnayatam kintu svamini krsna eva sahasa tat tam avapya svayam pranebhyo 'py adhikam svakam nidhi-yugam sangopayaty eva hi
या ते कञ्चुलिर अत्र सुन्दरि मया वक्षोजयोर अर्पिता श्यामाच्छादनकाम्यया किल न सा तथ्येति विज्ञायताम किन्तु स्वामिनि कृष्ण एव सहसा तत ताम अवाप्य स्वयं प्रानेभ्यो ऽप्य अधिकं स्वकं निधियुगं सङ्गोपयत्य एव हि
O beautiful queen, although I carefully placed this garment over Your breasts to cover them from Krishna's gaze, He has not understood my intention. Tightly embracing You, He has Himself become the garment covering the two treasures dearer than His own life.
- Verse 29
nānā-maṇi-prakara-gumphita-cāru-puṣṭyā muktā-srajas tava su-vakṣasi hema-gauri śrānty-abhṛtālasa-mukunda-su-tūlikāyāṁ kiṁ kalpayiṣyatitaraṁ tava dāsikeyam
nana-mani-prakara-gumphita-caru-pustya mukta-srajas tava su-vaksasi hema-gauri sranty-abhrtalasa-mukunda-su-tulikayam kim kalpayisyatitaram tava dasikeyam
नानामणिप्रकरगुम्फितचारुपुष्ट्या मुक्तास्रजस तव सुवक्षसि हेमगौरि श्रान्त्यभृतालसमुकुन्दसुतूलिकायां किं कल्पयिष्यतितरं तव दासिकेयम
O golden-complexioned one, will this maidservant place lovely necklaces of pearls and jewels on Your beautiful breasts, Lord Mukunda's pillows when He is sleepy and fatigued?
- Verse 30
maṇi-caya-khacitābhir nīla-cūḍāvalībhir hari-dayita-kalāvid-dvandvam indīvarākṣi api bata tava divyair aṅgulīr aṅgulīyaiḥ kvacid api kila kāle bhūṣayiṣyāmi kiṁ nu
mani-caya-khacitabhir nila-cudavalibhir hari-dayita-kalavid-dvandvam indivaraksi api bata tava divyair angulir anguliyaih kvacid api kila kale bhusayisyami kim nu
मणिचयखचिताभिर नीलचूडावलीभिर हरिदयितकलाविद्द्वन्द्वम इन्दीवराक्षि अपि बत तव दिव्यैर अङ्गुलीर अङ्गुलीयैः क्वचिद अपि किल काले भूषयिष्यामि किं नु
O lotus-eyed one, at some time will I adorn Your fingers with glittering rings and Your two graceful arms, which are so dear to Lord Hari, with blue armlets studded with jewels?
- Verse 31
pādāmbhoje maṇimaya-tulā-koṭi-yugmena yatnād abhyarcyaitad-dala-kulam api preṣṭha-pādāṅgulīyaiḥ kāñcī-dāmnā kaṭi-taṭam idaṁ prema-pīṭhaṁ su-netre kaṁsārāter atulam acirād arcayiṣyāmi kiṁ te
padambhoje manimaya-tula-koti-yugmena yatnad abhyarcyaitad-dala-kulam api prestha-padanguliyaih kanci-damna kati-tatam idam prema-pitham su-netre kamsarater atulam acirad arcayisyami kim te
पादाम्भोजे मणिमयतुलाकोटियुग्मेन यत्नाद अभ्यर्च्यैतद्दलकुलम अपि प्रेष्ठपादाङ्गुलीयैः काञ्चीदाम्ना कटितटम इदं प्रेमपीठं सुनेत्रे कंसारातेर अतुलम अचिराद अर्चयिष्यामि किं ते
O beautiful-eyed one, will I soon worship Your two lotus feet with jeweled anklets and the petals of Your lotus feet with toe-rings? With a splendid belt will I soon worship Your hips, the sacred pilgrimage place of Lord Krishna?
- Verse 32
lalitatara-mṛṇāli-kalpa-bāhu-dvayaṁ te murajayi-mati-haṁsī-dhairya-vidhvaṁsa-dakṣam maṇi-kula-racitābhyām aṅgadābhyāṁ purastāt pramada-bhara-vinamrā kalpayiṣyāmi kiṁ vā
lalitatara-mrnali-kalpa-bahu-dvayam te murajayi-mati-hamsi-dhairya-vidhvamsa-daksam mani-kula-racitabhyam angadabhyam purastat pramada-bhara-vinamra kalpayisyami kim va
ललिततरमृणालिकल्पबाहुद्वयं ते मुरजयिमतिहंसीधैर्यविध्वंसदक्षम मणिकुलरचिताभ्याम अङ्गदाभ्यां पुरस्तात प्रमदभरविनम्रा कल्पयिष्यामि किं वा
Bowed down with intense bliss, with two jeweled armlets will I decorate Your two graceful lotus arms, which expertly destroy the peacefulness of the swan of Lord Krishna's heart?
- Verse 33
rāsotsave ya iha gokulacandra-bāhu- sparṣeṇa saubhaga-bharaṁ nitarām avāpa graiveyakena kim u taṁ tava kaṇṭha-deśaṁ sampūjayiṣyati punaḥ subhage jano 'yam
rasotsave ya iha gokulacandra-bahu- sparsena saubhaga-bharam nitaram avapa graiveyakena kim u tam tava kantha-desam sampujayisyati punah subhage jano 'yam
रासोत्सवे य इह गोकुलचन्द्रबाहु स्पर्षेण सौभगभरं नितराम अवाप ग्रैवेयकेन किम उ तं तव कण्ठदेशं सम्पूजयिष्यति पुनः सुभगे जनो ऽयम
O beautiful one, will this person some day worship with a valuable necklace Your neck, which attained all good fortune when it was touched by the arm of Lord Gokulacandra in the festival of the rasa dance?
- Verse 34
dattaḥ pralamba-ripuṇodbhaṭa-śaṅkhacūḍa- nāśāt pratoṣi-hṛdayaṁ madhumaṅgalasya hastena yaḥ sumukhi kaustubha-mitram etaṁ kiṁ te syamantaka-maṇiṁ taralaṁ kariṣye
dattah pralamba-ripunodbhata-sankhacuda- nasat pratosi-hrdayam madhumangalasya hastena yah sumukhi kaustubha-mitram etam kim te syamantaka-manim taralam karisye
दत्तः प्रलम्बरिपुणोद्भटशङ्खचूड नाशात प्रतोषिहृदयं मधुमङ्गलस्य हस्तेन यः सुमुखि कौस्तुभमित्रम एतं किं ते स्यमन्तकमणिं तरलं करिष्ये
O beautiful-faced one, will I make the Syamantaka jewel, which after the death of proud Sankhacuda, was given by Balarama to cheerful-hearted Madhumangala, which Madhumangala with his own hand gave to You, and which since has become the friend of the Kaustubha jewel, the central jewel of Your necklace?
- Verse 35
prānta-dvaye parivirājita-guccha-yugma- vibhrājitena nava-kañcana-ḍorakena kṣīṇaṁ krudhaty atha kṛśodari ced itīva badhnāmi bhos tava kadābhibhayena madhyam
pranta-dvaye parivirajita-guccha-yugma- vibhrajitena nava-kancana-dorakena ksinam krudhaty atha krsodari ced itiva badhnami bhos tava kadabhibhayena madhyam
प्रान्तद्वये परिविराजितगुच्छयुग्म विभ्राजितेन नवकञ्चनडोरकेन क्षीणं क्रुधत्य अथ कृशोदरि चेद इतीव बध्नामि भोस तव कदाभिभयेन मध्यम
O slender-waisted one, when, fearing that Your very slender waist might break, will I very carefully tie it with a new golden belt splendid with flower-cluster tassels at each end?
- Verse 36
kanaka-guṇitam uccair mauktikaṁ mat-karāt te tila-kusuma-vijetrī nāsikā sā su-vṛttaṁ madhumathana-mahāli-kṣobhakaṁ hema-gauri prakaṭatara-maranda-prāyam ādāsyate kim
kanaka-gunitam uccair mauktikam mat-karat te tila-kusuma-vijetri nasika sa su-vrttam madhumathana-mahali-ksobhakam hema-gauri prakatatara-maranda-prayam adasyate kim
कनकगुणितम उच्चैर मौक्तिकं मत्करात ते तिलकुसुमविजेत्री नासिका सा सुवृत्तं मधुमथनमहालिक्षोभकं हेमगौरि प्रकटतरमरन्दप्रायम आदास्यते किम
O golden one, when will Your nose, which defeats the sesame flower, receive from my hand a beautiful golden honey-pearl that agitates the great bumblebee of Lord Krishna?
- Verse 37
aṅgadena tava vāma-doḥ-sthale svarṇa-gauri nava-ratna-mālikām paṭṭa-guccha-pariśobhitam imam ājñayā pariṇayāmi te kadā
angadena tava vama-doh-sthale svarna-gauri nava-ratna-malikam patta-guccha-parisobhitam imam ajnaya parinayami te kada
अङ्गदेन तव वामदोःस्थले स्वर्णगौरि नवरत्नमालिकाम पट्टगुच्छपरिशोभितम इमम आज्ञया परिणयामि ते कदा
O golden one, when, by Your order, will I place on Your left arm a silken band tied with jewels and flowers?
- Verse 38
karṇayor upari cakra-śalāke cañcalākṣi nihite mayakā te kṣobhakaṁ nikhila-gopa-vadhūnāṁ cakravad bhramayatāṁ mura-śatrum
karnayor upari cakra-salake cancalaksi nihite mayaka te ksobhakam nikhila-gopa-vadhunam cakravad bhramayatam mura-satrum
कर्णयोर उपरि चक्रशलाके चञ्चलाक्षि निहिते मयका ते क्षोभकं निखिलगोपवधूनां चक्रवद भ्रमयतां मुरशत्रुम
O restless-eyed one, the rings I place in Your ears made Lord Krishna, who agitates all the gopis, aimlessly wander in a circle.
- Verse 39
kadā te mṛgaśāvākṣi cibuke mṛganābhinā bindum ullāsayiṣyāmi mukundāmoda-mandire
kada te mrgasavaksi cibuke mrganabhina bindum ullasayisyami mukundamoda-mandire
कदा ते मृगशावाक्षि चिबुके मृगनाभिना बिन्दुम उल्लासयिष्यामि मुकुन्दामोदमन्दिरे
O fawn-eyed one, when will I place a dot of splendid musk on Your chin, the temple of Mukunda's happiness?
- Verse 40
daśanāmś te kadā rakta- rekhābhir bhūṣayāmy aham devi muktā-phalānīha padmarāga-guṇair iva
dasanams te kada rakta- rekhabhir bhusayamy aham devi mukta-phalaniha padmaraga-gunair iva
दशनाम्श ते कदा रक्त रेखाभिर भूषयाम्य अहम देवि मुक्ताफलानीह पद्मरागगुणैर इव
O queen, when will I decorate Your pearl-like teeth with ruby-like red lines?
- Verse 41
utkhādireṇa nava-candra-virājitena rāgeṇa te vara-sudhādhara-bimba-yugme gāṅgeya-gātri mayakā parirañjite 'smin daṁśaṁ vidhāsyati haṭhāt kim u kṛṣṇa-kīraḥ
utkhadirena nava-candra-virajitena ragena te vara-sudhadhara-bimba-yugme gangeya-gatri mayaka pariranjite 'smin damsam vidhasyati hathat kim u krsna-kirah
उत्खादिरेण नवचन्द्रविराजितेन रागेण ते वरसुधाधरबिम्बयुग्मे गाङ्गेयगात्रि मयका परिरञ्जिते ऽस्मिन दंशं विधास्यति हठात किम उ कृष्णकीरः
O girl with the golden lips, will the Krishna-parrot bite the nectar bimba fruits of Your lips, splendid with red khadira and camphor, placed by Me?
- Verse 42
yat-prānta-deśa-lava-leśa-vighūrṇitena baddhaḥ kṣaṇād bhavati kṛṣṇa-karīndra uccaiḥ tat-khañjarīta-jayi-netra-yugaṁ kadāyaṁ sampūjayiṣyati janas tava kajjalena
yat-pranta-desa-lava-lesa-vighurnitena baddhah ksanad bhavati krsna-karindra uccaih tat-khanjarita-jayi-netra-yugam kadayam sampujayisyati janas tava kajjalena
यत्प्रान्तदेशलवलेशविघूर्णितेन बद्धः क्षणाद भवति कृष्णकरीन्द्र उच्चैः तत्खञ्जरीतजयिनेत्रयुगं कदायं सम्पूजयिष्यति जनस तव कज्जलेन
When will this person worship with black kajjala Your two eyes, which defeat the khanjana birds, and which, with the slightest movement from their corners, in a moment tightly bind the regal elephant of Lord Krishna?
- Verse 43
yasyāṅka-rañjita-śiras tava-māna-bhaṅge goṣṭhendra-sūnur adhikaṁ suṣamam upaiti lakṣā-rasaḥ sa ca kadā padayor adhas te nyasto mayāpy atitarāṁ chavim āpsyatīha
yasyanka-ranjita-siras tava-mana-bhange gosthendra-sunur adhikam susamam upaiti laksa-rasah sa ca kada padayor adhas te nyasto mayapy atitaram chavim apsyatiha
यस्याङ्करञ्जितशिरस तवमानभङ्गे गोष्ठेन्द्रसूनुर अधिकं सुषमम उपैति लक्षारसः स च कदा पदयोर अधस ते न्यस्तो मयाप्य अतितरां छविम आप्स्यतीह
His head reddened by the marks of Your feet as He tries to soothe Your jealous anger Lord Krishna has become extremely handsome. When, decorated with nectar red lac by me, will Your feet become very splendid?
- Verse 44
kalāvati natāṁsayoḥ pracura-kāma-puñjojjvalat- kalānidhi-muradviṣaḥ prakaṭa-rāsa-sambhāvayoḥ bhrama-bhramara-jhaṅkṛtair madhura-malli-mālāṁ mudā kadā tava tayoḥ samarpayati devi dāsī-janaḥ
kalavati natamsayoh pracura-kama-punjojjvalat- kalanidhi-muradvisah prakata-rasa-sambhavayoh bhrama-bhramara-jhankrtair madhura-malli-malam muda kada tava tayoh samarpayati devi dasi-janah
कलावति नतांसयोः प्रचुरकामपुञ्जोज्ज्वलत कलानिधिमुरद्विषः प्रकटराससम्भावयोः भ्रमभ्रमरझङ्कृतैर मधुरमल्लिमालां मुदा कदा तव तयोः समर्पयति देवि दासीजनः
O graceful artist, O queen, when will this maidservant happily place a sweet jasmine-garland filled with humming bees on Your gracefully sloping shoulders, touched in the rasa dance by Lord Krishna, who has become a moon shining with amorous passion?
- Verse 45
sūryāya sūryamaṇi-nirmita-vedi-madhye mugdhāṅgi bhāvata ihāli-kulair vṛtāyāḥ arghaṁ samarpayitum utka-dhiyas tavārāt sajjāni kiṁ sumukhi dāsyati dāsikeyam
suryaya suryamani-nirmita-vedi-madhye mugdhangi bhavata ihali-kulair vrtayah argham samarpayitum utka-dhiyas tavarat sajjani kim sumukhi dasyati dasikeyam
सूर्याय सूर्यमणिनिर्मितवेदिमध्ये मुग्धाङ्गि भावत इहालिकुलैर वृतायाः अर्घं समर्पयितुम उत्कधियस तवारात सज्जानि किं सुमुखि दास्यति दासिकेयम
O girl with charming limbs, O girl with a beautiful face, will this maidservant nearby hand You the articles of worship when, surrounded by Your friends, You are eager at heart to devotedly worship the sun-god on an alter of suryamani jewels?
- Verse 46
vraja-pura-pati-rājñyā ājñayā miṣṭam annaṁ bahu-vidham ati-yatnāt svena pakvaṁ varoru sapadi nija-sakhīnāṁ mad-vidhānāṁ ca hastair madhumathana-nimittaṁ kiṁ tvayā sannidhāpyam
vraja-pura-pati-rajnya ajnaya mistam annam bahu-vidham ati-yatnat svena pakvam varoru sapadi nija-sakhinam mad-vidhanam ca hastair madhumathana-nimittam kim tvaya sannidhapyam
व्रजपुरपतिराज्ञ्या आज्ञया मिष्टम अन्नं बहुविधम अतियत्नात स्वेन पक्वं वरोरु सपदि निजसखीनां मद्विधानां च हस्तैर मधुमथननिमित्तं किं त्वया सन्निधाप्यम
O girl with beautiful thighs, employing the hands of Your friends, such as myself, will You place before Lord Krishna the many delicious foods You very carefully cooked by the order of the queen of Vraja?
- Verse 47
nītānna-mad-vidha-lalāṭa-taṭe lalāṭāṁ prītyā pradāya muditā vraja-rāja-rājñī premṇā prasūr iva bhavat-kuśalasya pṛcchāṁ bhāvye vidhāsyati kadā mayi tāvakatvāt
nitanna-mad-vidha-lalata-tate lalatam pritya pradaya mudita vraja-raja-rajni premna prasur iva bhavat-kusalasya prccham bhavye vidhasyati kada mayi tavakatvat
नीतान्नमद्विधललाटतटे ललाटां प्रीत्या प्रदाय मुदिता व्रजराजराज्ञी प्रेम्णा प्रसूर इव भवत्कुशलस्य पृच्छां भाव्ये विधास्यति कदा मयि तावकत्वात
O beautiful one, when, lovingly touching her forehead to the forehead of they, like me, who had brought the feast, will the jubilant queen of Vraja, like a loving mother, ask me, because I am Your maidservant, about Your welfare?
- Verse 48
kṛṣṇa-vaktrāmbujocchiṣṭaṁ prasādaṁ param ādarāt dattaṁ dhaniṣṭhayā devi kim āneṣyāmi te 'grataḥ
krsna-vaktrambujocchistam prasadam param adarat dattam dhanisthaya devi kim anesyami te 'gratah
कृष्णवक्त्राम्बुजोच्छिष्टं प्रसादं परम आदरात दत्तं धनिष्ठया देवि किम आनेष्यामि ते ऽग्रतः
O queen, will I place before You the prasadam remnants tasted by the lotus mouth of Lord Krishna and respectfully brought by Danistha-gopi.
- Verse 49
nānā-vidhair amṛta-sāra-rasāyanais taiḥ kṛṣṇa-prasāda-militair iha bhojya-peyaiḥ hā kuṅkumāṅgi lalitādi-sakhī-vṛtā tvaṁ yatnān mayā kim u tarām upabhojanīyā
nana-vidhair amrta-sara-rasayanais taih krsna-prasada-militair iha bhojya-peyaih ha kunkumangi lalitadi-sakhi-vrta tvam yatnan maya kim u taram upabhojaniya
नानाविधैर अमृतसाररसायनैस तैः कृष्णप्रसादमिलितैर इह भोज्यपेयैः हा कुङ्कुमाङ्गि ललितादिसखीवृता त्वं यत्नान मया किम उ तराम उपभोजनीया
O girl whose limbs are anointed with kunkuma, when will I carefully feed You, Lalita, and Your other friends many kinds of ambrosia foods and nectar drinks mixed with the remnants of what was directly tasted by Lord Krishna?
- Verse 50
pānāya vari madhuraṁ nava-pātalādi- karpūra-vāsitataraṁ taralākṣi dattvā kāle kadā tava mayācamanīya-danta- kaṣṭādikaṁ praṇayataḥ param arpaṇīyam
panaya vari madhuram nava-pataladi- karpura-vasitataram taralaksi dattva kale kada tava mayacamaniya-danta- kastadikam pranayatah param arpaniyam
पानाय वरि मधुरं नवपातलादि कर्पूरवासिततरं तरलाक्षि दत्त्वा काले कदा तव मयाचमनीयदन्त कष्टादिकं प्रणयतः परम अर्पणीयम
O restless-eyed one, when will I lovingly give You sweet drinking-water scented with fresh patala flowers and camphor, water to rinse Your mouth, a toothbrush twig, and other things?
- Verse 51
bhojanasya samaye tava yatnād devi dhūpa-nivahān vara-gandhān vījanādyam api tat-kṣaṇa-yogyaṁ hā kadā praṇayataḥ praṇayāmi
bhojanasya samaye tava yatnad devi dhupa-nivahan vara-gandhan vijanadyam api tat-ksana-yogyam ha kada pranayatah pranayami
भोजनस्य समये तव यत्नाद देवि धूपनिवहान वरगन्धान वीजनाद्यम अपि तत्क्षणयोग्यं हा कदा प्रणयतः प्रणयामि
O queen, when, with great love, will I carefully light an abundance of aromatic incense, fan You, and perform other suitable services as You take Your meal?
- Verse 52
karpūra-pūra-paripūrita-nāga-valli- parṇādi-pūga-parikalpita-vīṭikaṁ te vaktrāmbuje madhura-gātri mudā kadāhaṁ protphulla-roma-nikaraiḥ param arpayāmi
karpura-pura-paripurita-naga-valli- parnadi-puga-parikalpita-vitikam te vaktrambuje madhura-gatri muda kadaham protphulla-roma-nikaraih param arpayami
कर्पूरपूरपरिपूरितनागवल्लि पर्णादिपूगपरिकल्पितवीटिकं ते वक्त्राम्बुजे मधुरगात्रि मुदा कदाहं प्रोत्फुल्लरोमनिकरैः परम अर्पयामि
O sweet-limbed girl, when, the hairs of my body standing upright in ecstasy, will I place a betel leaf filled with betel nuts and camphor into the lotus flower of Your mouth?
- Verse 53
ārātrikeṇa bhavatīṁ kim u devi devīṁ nirmañchayiṣyatitarāṁ lalitā pramodāt anyālayaś ca nava-maṅgala-gāna-puṣpaiḥ prānārbudair api kacair api dāsikeyam
aratrikena bhavatim kim u devi devim nirmanchayisyatitaram lalita pramodat anyalayas ca nava-mangala-gana-puspaih pranarbudair api kacair api dasikeyam
आरात्रिकेण भवतीं किम उ देवि देवीं निर्मञ्छयिष्यतितरां ललिता प्रमोदात अन्यालयश च नवमङ्गलगानपुष्पैः प्रानार्बुदैर अपि कचैर अपि दासिकेयम
O queen, O beloved of Lord Krishna, will Lalita worship you with an arati lamp as Your other friends worship You with auspicious new songs and flowers and this maidservant, thinking You millions of times more dear than her own life's breath, worships You with a camara whisk?
- Verse 54
ālī-kulena lalitā-pramukhena sārdham ātanvatī tvam iha nirbhara-narma-goṣṭhīm mat-pāṇi-kalpita-manohara-keli-talpam ābhūṣayiṣyasi kadā svapanena devi
ali-kulena lalita-pramukhena sardham atanvati tvam iha nirbhara-narma-gosthim mat-pani-kalpita-manohara-keli-talpam abhusayisyasi kada svapanena devi
आलीकुलेन ललिताप्रमुखेन सार्धम आतन्वती त्वम इह निर्भरनर्मगोष्ठीम मत्पाणिकल्पितमनोहरकेलितल्पम आभूषयिष्यसि कदा स्वपनेन देवि
O queen, when, eloquently joking with Lalita and Your other friends, will You decorate with a nap the charming pastime-bed I made with my own hands?
- Verse 55
samvāhayiṣyati padau tava kiṅkarīyaṁ hā rūpa-mañjarir asau ca karāmbuje dve yasmin manojña-hṛdaye sadaye 'nayoḥ kiṁ śrīmān bhaviṣyatitarāṁ śubha-vāsaraḥ saḥ
samvahayisyati padau tava kinkariyam ha rupa-manjarir asau ca karambuje dve yasmin manojna-hrdaye sadaye 'nayoh kim sriman bhavisyatitaram subha-vasarah sah
सम्वाहयिष्यति पदौ तव किङ्करीयं हा रूपमञ्जरिर असौ च कराम्बुजे द्वे यस्मिन मनोज्ञहृदये सदये ऽनयोः किं श्रीमान भविष्यतितरां शुभवासरः सः
O merciful one, O girl with the beautiful heart, will the beautiful and auspicious time come when this maidservant massages Your feet and Rupa manjari massages Your two lotus hands?
- Verse 56
tavodgīrṇaṁ bhojyaṁ sumukhi kila kallola-salilaṁ tathā pādāmbhojāmṛtam iha mayā bhakti-latayā ayi premṇā sārdhaṁ praṇayi-jana-vargair bahu-vidhai raho labdhavyaṁ kiṁ pracuratara-bhāgyodaya-balaiḥ
tavodgirnam bhojyam sumukhi kila kallola-salilam tatha padambhojamrtam iha maya bhakti-lataya ayi premna sardham pranayi-jana-vargair bahu-vidhai raho labdhavyam kim pracuratara-bhagyodaya-balaih
तवोद्गीर्णं भोज्यं सुमुखि किल कल्लोलसलिलं तथा पादाम्भोजामृतम इह मया भक्तिलतया अयि प्रेम्णा सार्धं प्रणयिजनवर्गैर बहुविधै रहो लब्धव्यं किं प्रचुरतरभाग्योदयबलैः
O girl with the beautiful face, on the strength of some good fortune will I, as a vine of devotion here, in a secret place with Your affectionate friends, attain the remnants You had spit out and the waves of nectar water that washed Your lotus feet?
- Verse 57
bhojanāvasare devi snehena sva-mukhāmbujāt mahyaṁ tvad-gata-cittāyai kiṁ sudhās tvaṁ pradāsyasi
bhojanavasare devi snehena sva-mukhambujat mahyam tvad-gata-cittayai kim sudhas tvam pradasyasi
भोजनावसरे देवि स्नेहेन स्वमुखाम्बुजात मह्यं त्वद्गतचित्तायै किं सुधास त्वं प्रदास्यसि
O queen, during Your meal will You take some nectar from Your own lotus mouth and lovingly give it to me, whose heart has gone to You?
- Verse 58
api bata rasavatyāḥ siddhaye mādhavasya vraja-pati-puram udyad-roma-romā vrajantī skhalita-gatir udañcat-svānta-saukhyena kiṁ me kvacid api nayanābhyāṁ lāpsyase svāmini tvam
api bata rasavatyah siddhaye madhavasya vraja-pati-puram udyad-roma-roma vrajanti skhalita-gatir udancat-svanta-saukhyena kim me kvacid api nayanabhyam lapsyase svamini tvam
अपि बत रसवत्याः सिद्धये माधवस्य व्रजपतिपुरम उद्यद्रोमरोमा व्रजन्ती स्खलितगतिर उदञ्चत्स्वान्तसौख्येन किं मे क्वचिद अपि नयनाभ्यां लाप्स्यसे स्वामिनि त्वम
O queen, will my two eyes someday attain You as, stumbling because of the happiness rising in Your heart, and the hairs of Your body standing erect, You walk to the town of Vraja's king in order to prepare a nectar feast for Lord Madhava?
- Verse 59
pārśva-dvaye lalitayātha viśākhayā ca tvāṁ sarvataḥ parijanaiś ca paraiḥ parītām paścān mayā vibhṛta-bhaṅgura-madhya-bhāgaṁ kiṁ rūpa-mañjarir iyaṁ pathi neṣyatīha
parsva-dvaye lalitayatha visakhaya ca tvam sarvatah parijanais ca paraih paritam pascan maya vibhrta-bhangura-madhya-bhagam kim rupa-manjarir iyam pathi nesyatiha
पार्श्वद्वये ललितयाथ विशाखया च त्वां सर्वतः परिजनैश च परैः परीताम पश्चान मया विभृतभङ्गुरमध्यभागं किं रूपमञ्जरिर इयं पथि नेष्यतीह
Will Rupa manjari lead You on the path with Lalita and Visakha at Your two sides, Your friends all around, and me holding Your delicate waist from behind? 60 - 61) When will Danistha, seeing it in the distance, affectionately lead You, in my presence, to Nandisvara, the great abode of the king of Vraja, which is filled with affectionate gopi friends, which is even more important than the Govardhana Hill worshipped by Vraja, which is very dear to the prince of Vraja, and which is filled with the tumultuous sounds of the eloquent gopas and the lowing of the surabhi cows?
- Verse 60
hamvārair iha gavām api ballavānāṁ kolāhalair vividha-vandi-kalāvataāṁ taiḥ samrājate priyatayā vraja-rāja-sūnor govardhanād api gurur vraja-vanditād yaḥ
hamvarair iha gavam api ballavanam kolahalair vividha-vandi-kalavataam taih samrajate priyataya vraja-raja-sunor govardhanad api gurur vraja-vanditad yah
हम्वारैर इह गवाम अपि बल्लवानां कोलाहलैर विविधवन्दिकलावतआं तैः सम्राजते प्रियतया व्रजराजसूनोर गोवर्धनाद अपि गुरुर व्रजवन्दिताद यः
English meaning not yet written for this verse.
- Verse 61
prāptāṁ nija-praṇayinī-prakaraiḥ parītāṁ nandīśvaraṁ vraja-mahendra-mahālayaṁ taṁ dūre nirīkṣya muditā tvaritaṁ dhaniṣṭhā tvām ānayiṣyati kadā praṇayair mamāgre
praptam nija-pranayini-prakaraih paritam nandisvaram vraja-mahendra-mahalayam tam dure niriksya mudita tvaritam dhanistha tvam anayisyati kada pranayair mamagre
प्राप्तां निजप्रणयिनीप्रकरैः परीतां नन्दीश्वरं व्रजमहेन्द्रमहालयं तं दूरे निरीक्ष्य मुदिता त्वरितं धनिष्ठा त्वाम आनयिष्यति कदा प्रणयैर ममाग्रे
English meaning not yet written for this verse.
- Verse 62
prakṣālya pāda-kamale kuśale praviṣṭā natvā vrajeśa-mahiṣī-prabhṛtīr gurūs taiḥ hā kurvatī rasavatīṁ rasa-bhāk kadā tvaṁ sammajayiṣyatitarāṁ sukha-sāgare mām
praksalya pada-kamale kusale pravista natva vrajesa-mahisi-prabhrtir gurus taih ha kurvati rasavatim rasa-bhak kada tvam sammajayisyatitaram sukha-sagare mam
प्रक्षाल्य पादकमले कुशले प्रविष्टा नत्वा व्रजेशमहिषीप्रभृतीर गुरूस तैः हा कुर्वती रसवतीं रसभाक कदा त्वं सम्मजयिष्यतितरां सुखसागरे माम
O sweet one, O talented one, when, washing Your auspicious lotus feet, entering the kitchen, bowing down before the queen of Vraja and the other elder gopis, and cooking a nectar feast, will You plunge me into an ocean of bliss?
- Verse 63
mādhavāya nata-vaktram ādṛtā bhojya-peya-rasa-sañcayaṁ kramāt tanvatī tvam iha rohiṇī-kare devi phulla-vadanaṁ kadekṣyase
madhavaya nata-vaktram adrta bhojya-peya-rasa-sancayam kramat tanvati tvam iha rohini-kare devi phulla-vadanam kadeksyase
माधवाय नतवक्त्रम आदृता भोज्यपेयरससञ्चयं क्रमात तन्वती त्वम इह रोहिणीकरे देवि फुल्लवदनं कदेक्ष्यसे
O queen, when will You be seen, Your head bowed and Your face blossoming with happiness as You place the ambrosia foods and nectar drinks for Lord Madhava in the hand of Rohini devi?
- Verse 64
bbojane guru-sabhāsu kathañcin mādhavena nata-dṛṣṭi-madotkam vīkṣyamānam iha te mukha-padmaṁ modayiṣyasi kadā madhure mām
bbojane guru-sabhasu kathancin madhavena nata-drsti-madotkam viksyamanam iha te mukha-padmam modayisyasi kada madhure mam
ब्बोजने गुरुसभासु कथञ्चिन माधवेन नतदृष्टिमदोत्कम वीक्ष्यमानम इह ते मुखपद्मं मोदयिष्यसि कदा मधुरे माम
O sweet girl, when will Your lotus face, its passionate sidelong glances seen by Lord Madhava during the feast in the company of His elders, fill me with happiness?
- Verse 65
ayi vipinam aṭantaṁ saurabheyī-kulānāṁ vraja-nṛpati-kumāraṁ rakṣaṇe dīkṣitaṁ tam vikala-mati-jananyā lālyamānaṁ kadā tvaṁ smita-madhura-kapolaṁ vīkṣyase vīkṣyamānā
ayi vipinam atantam saurabheyi-kulanam vraja-nrpati-kumaram raksane diksitam tam vikala-mati-jananya lalyamanam kada tvam smita-madhura-kapolam viksyase viksyamana
अयि विपिनम अटन्तं सौरभेयीकुलानां व्रजनृपतिकुमारं रक्षणे दीक्षितं तम विकलमतिजनन्या लाल्यमानं कदा त्वं स्मितमधुरकपोलं वीक्ष्यसे वीक्ष्यमाना
When will You be seen as You gaze at the prince of Vraja, His cheeks sweet with a smile, as He wanders in the forest fulfilling His vow to protect the surabhi cows, or as He is embraced by His mother, her heart overwhelmed?
- Verse 66
goṣṭheśayātha kutukāc chapathādi-pūrvaṁ su-snigdhayā sumukhi mātṛ-parārdhato 'pi hā hrī-mati priya-gaṇaiḥ saha bhojyamānāṁ kiṁ tvāṁ nirīkṣya hṛdaye mudam adya lāpsye
gosthesayatha kutukac chapathadi-purvam su-snigdhaya sumukhi matr-parardhato 'pi ha hri-mati priya-ganaih saha bhojyamanam kim tvam niriksya hrdaye mudam adya lapsye
गोष्ठेशयाथ कुतुकाच छपथादिपूर्वं सुस्निग्धया सुमुखि मातृपरार्धतो ऽपि हा ह्रीमति प्रियगणैः सह भोज्यमानां किं त्वां निरीक्ष्य हृदये मुदम अद्य लाप्स्ये
O girl bashful at heart, O girl with the beautiful face, seeing You happily taking Your meal, according to Your promise, with your dear friends and with the queen of Vraja, who is more affectionate than millions and trillions of mothers, will I at once attain bliss in my heart?
- Verse 67
āliṅganena śirasaḥ paricumbanena snehāvalokana-bhareṇa ca khañjanākṣi goṣṭheśayā nava-vadhūm iva lālyamānāṁ tvāṁ prekṣya kiṁ hṛdi mahotsavam ātaniṣye
alinganena sirasah paricumbanena snehavalokana-bharena ca khanjanaksi gosthesaya nava-vadhum iva lalyamanam tvam preksya kim hrdi mahotsavam atanisye
आलिङ्गनेन शिरसः परिचुम्बनेन स्नेहावलोकनभरेण च खञ्जनाक्षि गोष्ठेशया नववधूम इव लाल्यमानां त्वां प्रेक्ष्य किं हृदि महोत्सवम आतनिष्ये
O girl whose eyes are restless as khanjana birds, seeing You with an embrace, with kissing Your head, and with many loving glances, loved by the queen of Vraja as if You were her own daughter, will I celebrate a great festival of transcendental bliss in my heart?
- Verse 68
hā rūpa-mañjari sakhi praṇayena devīṁ tvad-bāhu-datta-bhuja-vallarim āyatākṣīm paścād ahaṁ kalita-kāma-taraṅga-raṅgāṁ neṣyāmi kiṁ hari-vibhūṣita-keli-kuñjam
ha rupa-manjari sakhi pranayena devim tvad-bahu-datta-bhuja-vallarim ayataksim pascad aham kalita-kama-taranga-rangam nesyami kim hari-vibhusita-keli-kunjam
हा रूपमञ्जरि सखि प्रणयेन देवीं त्वद्बाहुदत्तभुजवल्लरिम आयताक्षीम पश्चाद अहं कलितकामतरङ्गरङ्गां नेष्यामि किं हरिविभूषितकेलिकुञ्जम
O friend Rupa manjari, will I, following behind, lead our queen, now a dancing arena for waves of amorous passion, Her large eyes wide open, and your arm affectionately placed about the vine of Her waist, to the pastime forest grove decorated by the presence of Lord Hari?
- Verse 69
sākaṁ tvayā sakhi nikuñja-gṛhe sarasyāḥ svasyās taṭe kusuma-bhāvita-bhuṣaṇena śṛṅgāritaṁ vidadhatī priyam īśvarī sā hā hā bhaviṣyati mad-īkṣaṇa-gocaraḥ kim
sakam tvaya sakhi nikunja-grhe sarasyah svasyas tate kusuma-bhavita-bhusanena srngaritam vidadhati priyam isvari sa ha ha bhavisyati mad-iksana-gocarah kim
साकं त्वया सखि निकुञ्जगृहे सरस्याः स्वस्यास तटे कुसुमभावितभुषणेन शृङ्गारितं विदधती प्रियम ईश्वरी सा हा हा भविष्यति मदीक्षणगोचरः किम
O friend, within my sight will Queen Radha with You decorate Her beloved with flower ornaments in a forest cottage by the shore of Her lake?
- Verse 70
śrutvā vicakṣaṇa-mukhād vraja-rāja-sūnoḥ śastābhisāra-samayaṁ subhage 'tra hṛṣṭā sūkṣmāmbaraiḥ kusuma-saṁskṛta-karṇa-pūra- hārādibhiś ca bhavatīṁ kim alaṅkariṣye
srutva vicaksana-mukhad vraja-raja-sunoh sastabhisara-samayam subhage 'tra hrsta suksmambaraih kusuma-samskrta-karna-pura- haradibhis ca bhavatim kim alankarisye
श्रुत्वा विचक्षणमुखाद व्रजराजसूनोः शस्ताभिसारसमयं सुभगे ऽत्र हृष्टा सूक्ष्माम्बरैः कुसुमसंस्कृतकर्णपूर हारादिभिश च भवतीं किम अलङ्करिष्ये
O beautiful one, hearing from the parrot Vicaksana of Your rendezvous with the prince of Vraja, will I happily decorate You with elegant garments, flower earrings, and necklaces?
- Verse 71
nānā-puṣpaiḥ kvanita-madhupair devi sambhāvitābhir mālābhis tad-ghusṛṇa-vilasat-kāma-citrālibhiś ca rājad-dvāre sapadi madanānandadābhikhya-gehe malli-jālaiḥ śaśi-mukhi kadā talpam ākalpayāmi
nana-puspaih kvanita-madhupair devi sambhavitabhir malabhis tad-ghusrna-vilasat-kama-citralibhis ca rajad-dvare sapadi madananandadabhikhya-gehe malli-jalaih sasi-mukhi kada talpam akalpayami
नानापुष्पैः क्वनितमधुपैर देवि सम्भाविताभिर मालाभिस तद्घुसृणविलसत्कामचित्रालिभिश च राजद्द्वारे सपदि मदनानन्ददाभिख्यगेहे मल्लिजालैः शशिमुखि कदा तल्पम आकल्पयामि
O queen, when will I decorate the splendid doorway with garlands of many flowers filled with buzzing bees and with many splendid pictures of Kama drawn in kunkuma? O moon-faced girl, when will I decorate the bed in the cottage named Madananandada with networks of flowers?
- Verse 72
śrī-rūpa-mañjari-karārcita-pāda-padma- goṣṭhendra-nandana-bhujārpita-mastakāyāḥ hā modataḥ kanaka-gauri padāravinda- samvāhanāni śanakais tava kiṁ kariṣye
sri-rupa-manjari-kararcita-pada-padma- gosthendra-nandana-bhujarpita-mastakayah ha modatah kanaka-gauri padaravinda- samvahanani sanakais tava kim karisye
श्रीरूपमञ्जरिकरार्चितपादपद्म गोष्ठेन्द्रनन्दनभुजार्पितमस्तकायाः हा मोदतः कनकगौरि पदारविन्द सम्वाहनानि शनकैस तव किं करिष्ये
O girl as fair as gold, will I happily and gently massage Your lotus feet as You rest Your head against the arm of the prince of Vraja, His lotus feet worshipped by Rupa manjari's hands?
- Verse 73
govardhanādri-nikaṭe mukuṭena narma- līlā-vidagdha-śirasāṁ madhusūdanena dāna-cchalena bhavatīm avarudhyamānāṁ drakṣyāmi kiṁ bhru-kuṭi-darpita-netra-yugmām
govardhanadri-nikate mukutena narma- lila-vidagdha-sirasam madhusudanena dana-cchalena bhavatim avarudhyamanam draksyami kim bhru-kuti-darpita-netra-yugmam
गोवर्धनाद्रिनिकटे मुकुटेन नर्म लीलाविदग्धशिरसां मधुसूदनेन दानच्छलेन भवतीम अवरुध्यमानां द्रक्ष्यामि किं भ्रुकुटिदर्पितनेत्रयुग्माम
Will I see You, Your eyebrows knitted and Your eyes burning with pride as Lord Madhusudana, the crown on the heads of expert jesters, stops You near Govardhana Hill on the pretext of collecting a toll?
- Verse 74
tava tanu-vara-gandhāsaṅgi-vātena candrā- vali-kara-kṛta-mallī-keli-talpāc cchalena madhura-mukhi mukundaṁ kunda-tīre milantaṁ madhupam iva kadāhaṁ vīkṣya darpaṁ kariṣye
tava tanu-vara-gandhasangi-vatena candra- vali-kara-krta-malli-keli-talpac cchalena madhura-mukhi mukundam kunda-tire milantam madhupam iva kadaham viksya darpam karisye
तव तनुवरगन्धासङ्गिवातेन चन्द्रा वलिकरकृतमल्लीकेलितल्पाच च्छलेन मधुरमुखि मुकुन्दं कुन्दतीरे मिलन्तं मधुपम इव कदाहं वीक्ष्य दर्पं करिष्ये
O sweet-faced girl, when, seeing Lord Mukunda because of the breeze carrying the fragrance of Your slender form on some pretext leave the pastime-bed Candravali with her own hand decorated with jasmine flowers, and, like a black bee, meet You at the lake shore, will I shine with pride?
- Verse 75
samastād unmatta-bhramara-kula-jhaṅkāra-nikarair lasat-padma-stomair api vihaga-rāvair api param sakhī-vṛndaiḥ svīyaiḥ sarasi madhure prāṇa-patinā kadā drakṣyāmas te śaśi-mukhi navaṁ keli-nivaham
samastad unmatta-bhramara-kula-jhankara-nikarair lasat-padma-stomair api vihaga-ravair api param sakhi-vrndaih sviyaih sarasi madhure prana-patina kada draksyamas te sasi-mukhi navam keli-nivaham
समस्ताद उन्मत्तभ्रमरकुलझङ्कारनिकरैर लसत्पद्मस्तोमैर अपि विहगरावैर अपि परम सखीवृन्दैः स्वीयैः सरसि मधुरे प्राणपतिना कदा द्रक्ष्यामस ते शशिमुखि नवं केलिनिवहम
O sweet, moon-faced girl, when will we see the new pastimes You enjoy with the Lord of Your life and with Your friends at Your sweet lake filled everywhere with the humming of intoxicated bees, the cooing of birds, and hosts of splendid, blossoming lotuses?
- Verse 76
sarovara-lasat-taṭe madhupa-guñji-kuñjāntare sphuṭat-kusuma-saṅkule vividha-puṣpa-saṅghair mudā ariṣṭa-jayinā kadā tava varoru bhūṣā-vidhīr vidhāsyata iha priyaṁ mama sukhābdhim ātanvatā
sarovara-lasat-tate madhupa-gunji-kunjantare sphutat-kusuma-sankule vividha-puspa-sanghair muda arista-jayina kada tava varoru bhusa-vidhir vidhasyata iha priyam mama sukhabdhim atanvata
सरोवरलसत्तटे मधुपगुञ्जिकुञ्जान्तरे स्फुटत्कुसुमसङ्कुले विविधपुष्पसङ्घैर मुदा अरिष्टजयिना कदा तव वरोरु भूषाविधीर विधास्यत इह प्रियं मम सुखाब्धिम आतन्वता
O girl with the beautiful thighs, when will Lord Krishna, who floods me with an ocean of bliss, happily decorate You with many kinds of flowers on the splendid lake shore crowded with blossoming flowers and forests full of humming bees?
- Verse 77
sphīta-svāntam- kayācit sa-rabhasam acireṇārpyamāṇair darodyan- nānā-puṣporu-guñjāphala-nikara-lasat-keki-piñchā-prapañcaiḥ sotkampam- racyamānaḥ kṛta-ruci-hariṇotphullam aṅgam- vahantyāḥ svāminyāḥ keśa-pāśaḥ kim u mama nayanānandam uccair vidhātā
sphita-svantam- kayacit sa-rabhasam acirenarpyamanair darodyan- nana-pusporu-gunjaphala-nikara-lasat-keki-pincha-prapancaih sotkampam- racyamanah krta-ruci-harinotphullam angam- vahantyah svaminyah kesa-pasah kim u mama nayananandam uccair vidhata
स्फीतस्वान्तम कयाचित सरभसम अचिरेणार्प्यमाणैर दरोद्यन नानापुष्पोरुगुञ्जाफलनिकरलसत्केकिपिञ्छाप्रपञ्चैः सोत्कम्पम रच्यमानः कृतरुचिहरिणोत्फुल्लम अङ्गम वहन्त्याः स्वामिन्याः केशपाशः किम उ मम नयनानन्दम उच्चैर विधाता
As Her limbs blossom with happiness, will my queen's hair, decorated by jubilant, trembling Lord Hari with many types of slightly blossomed flowers, many large gunjas, and many splendid peacock feathers, all hastily brought by a certain happy girl, bring bliss to my eyes?
- Verse 78
mādhavaṁ madana-keli-vibhrame mattayā sarasijena bhavatyā tāḍitaṁ sumukhi vīkṣya kintṭ iyaṁ gūḍha-hāsya-vadanā bhaviṣyati
madhavam madana-keli-vibhrame mattaya sarasijena bhavatya taditam sumukhi viksya kintt iyam gudha-hasya-vadana bhavisyati
माधवं मदनकेलिविभ्रमे मत्तया सरसिजेन भवत्या ताडितं सुमुखि वीक्ष्य किन्त्ट इयं गूढहास्यवदना भविष्यति
O girl with the beautiful face, seeing Lord Madhava struck with a lotus flower by intoxicated You in a flurry of amorous pastimes, will I try to hide the smile on my face?
- Verse 79
su-lalita-nija-bāhṭ-āśliṣṭa-goṣṭhendra-sūnoḥ su-valgutatara-bāhṭ-āśleṣa-divyan-natāṁsā madhura-madana-gānaṁ tanvatī tena sārdhaṁ subhaga-mukhi mudaṁ me hā kadā dāsyasi tvam
su-lalita-nija-baht-aslista-gosthendra-sunoh su-valgutatara-baht-aslesa-divyan-natamsa madhura-madana-ganam tanvati tena sardham subhaga-mukhi mudam me ha kada dasyasi tvam
सुललितनिजबाह्टाश्लिष्टगोष्ठेन्द्रसूनोः सुवल्गुततरबाह्टाश्लेषदिव्यन्नतांसा मधुरमदनगानं तन्वती तेन सार्धं सुभगमुखि मुदं मे हा कदा दास्यसि त्वम
When, O girl with the beautiful face, as You sing sweet love songs with the prince of Vraja, Your splendid graceful shoulder embraced by His long arms and He embraced by Your beautiful arms, will You give me transcendental bliss?
- Verse 80
jitvā pāśāka-khelāyām ācchidya muralīṁ hareḥ kṣiptāṁ mayi tvayā devi gopayiṣyāmi tāṁ kadā
jitva pasaka-khelayam acchidya muralim hareh ksiptam mayi tvaya devi gopayisyami tam kada
जित्वा पाशाकखेलायाम आच्छिद्य मुरलीं हरेः क्षिप्तां मयि त्वया देवि गोपयिष्यामि तां कदा
O queen, when will I hide the flute that You won from Lord Hari in the dice game, broke, and tossed to me?
- Verse 81
ayi sumukhi kadāhaṁ mālatī-keli-talpe madhura-madhura-goṣṭhīṁ bibhratīṁ vallabhena manasija-sukhade 'smin mandire smera-gaṇḍaṁ sa-pulaka-tanu-veśā tvām kadā vījayāmi
ayi sumukhi kadaham malati-keli-talpe madhura-madhura-gosthim bibhratim vallabhena manasija-sukhade 'smin mandire smera-gandam sa-pulaka-tanu-vesa tvam kada vijayami
अयि सुमुखि कदाहं मालतीकेलितल्पे मधुरमधुरगोष्ठीं बिभ्रतीं वल्लभेन मनसिजसुखदे ऽस्मिन मन्दिरे स्मेरगण्डं सपुलकतनुवेशा त्वाम कदा वीजयामि
O girl with the beautiful face, when, the hairs of my body standing up in ecstasy, will I fan You as You lay on a pastime bed of jasmine flowers in the temple of bliss of amorous love, smiling and conversing very sweetly with Your beloved?
- Verse 82
āyātodyat-kamala-vadane hanta līlābhisārād gaty-āṭopaiḥ śrama-vilulitaṁ devi pādābja-yugmam snehāt samvāhayitum api hrī-puñja-mūrte 'py alajjaṁ nāma-grāhaṁ nija-janam imaṁ hā kadā notsyasi tvam
ayatodyat-kamala-vadane hanta lilabhisarad gaty-atopaih srama-vilulitam devi padabja-yugmam snehat samvahayitum api hri-punja-murte 'py alajjam nama-graham nija-janam imam ha kada notsyasi tvam
आयातोद्यत्कमलवदने हन्त लीलाभिसाराद गत्याटोपैः श्रमविलुलितं देवि पादाब्जयुग्मम स्नेहात सम्वाहयितुम अपि ह्रीपुञ्जमूर्ते ऽप्य अलज्जं नामग्राहं निजजनम इमं हा कदा नोत्स्यसि त्वम
O queen, O girl whose face is a blossoming lotus flower, O personification of shyness, when, Your two lotus feet exhausted by walking from the rendezvous, will You affectionately call this shameless person by name and engage her in massaging them?
- Verse 83
hā naptri rādhe tava sūrya-bhakteḥ kālaḥ samutpanna itaḥ kuto 'si itīva roṣān mukharā lapantī sudheva kiṁ māṁ sukhayiṣyatīha
ha naptri radhe tava surya-bhakteh kalah samutpanna itah kuto 'si itiva rosan mukhara lapanti sudheva kim mam sukhayisyatiha
हा नप्त्रि राधे तव सूर्यभक्तेः कालः समुत्पन्न इतः कुतो ऽसि इतीव रोषान मुखरा लपन्ती सुधेव किं मां सुखयिष्यतीह
"O granddaughter Radha, the time for You to worship the sun god has come! Where are You." Will Mukhara devi, appearing like the personification of nectar as she angrily speaks in this way, delight me?
- Verse 84
devi bhāṣita-pīyūṣaṁ smitakarpūra vāsitam śrotrābhyāṁ nayanābhyāṁ te kiṁ nu seviṣyate mayā
devi bhasita-piyusam smitakarpura vasitam srotrabhyam nayanabhyam te kim nu sevisyate maya
देवि भाषितपीयूषं स्मितकर्पूर वासितम श्रोत्राभ्यां नयनाभ्यां ते किं नु सेविष्यते मया
O queen with my eyes and ears will I serve the nectar of Your words scented with the camphor of Your smile?
- Verse 85
kusuma-cayana-khelāṁ kurvatī tvaṁ parītā rasa-kuṭila-sakhībhiḥ prāṇa-nāthena sārdham kapaṭa-kalaha-kelyā kvāpi roṣeṇa bhinnā mama mudam ati-velāṁ dhāsyase su-vrate kim
kusuma-cayana-khelam kurvati tvam parita rasa-kutila-sakhibhih prana-nathena sardham kapata-kalaha-kelya kvapi rosena bhinna mama mudam ati-velam dhasyase su-vrate kim
कुसुमचयनखेलां कुर्वती त्वं परीता रसकुटिलसखीभिः प्राणनाथेन सार्धम कपटकलहकेल्या क्वापि रोषेण भिन्ना मम मुदम अतिवेलां धास्यसे सुव्रते किम
O pious one, when, picking flowers with Your sweet and crooked friends, You pretend to quarrel with the Lord of Your life and You angrily leave Him, will You fill me with boundless happiness?
- Verse 86
nānā-vidhaiḥ pṛthula-kāku-bharair asāhyaiḥ samprārthitaḥ priyatayā bata mādhavena tvan-māna-bhaṅga-vidhaye sa-daye jano 'yaṁ vyāgraḥ patiṣyati kadā lalitā-padānte
nana-vidhaih prthula-kaku-bharair asahyaih samprarthitah priyataya bata madhavena tvan-mana-bhanga-vidhaye sa-daye jano 'yam vyagrah patisyati kada lalita-padante
नानाविधैः पृथुलकाकुभरैर असाह्यैः सम्प्रार्थितः प्रियतया बत माधवेन त्वन्मानभङ्गविधये सदये जनो ऽयं व्याग्रः पतिष्यति कदा ललितापदान्ते
O merciful one, sweetly begged by Madhava with many unbearable appeals, will this agitated person fall down before Lalita's feet to break Your jealous anger?
- Verse 87
prītyā maṅgala-gīta-nṛtya-vilasad-vīṇādi-vādyotsavaiḥ śuddhānām- payasām- ghaṭair bahu-vidhaiḥ samvāsitānām- bhṛśam vṛndāraṇya-mahādhipatya-vidhaye yaḥ paurṇamāsyā svayaṁ dhīre samvihitaḥ sa kim- tava mahotseko mayā drakṣyate
pritya mangala-gita-nrtya-vilasad-vinadi-vadyotsavaih suddhanam- payasam- ghatair bahu-vidhaih samvasitanam- bhrsam vrndaranya-mahadhipatya-vidhaye yah paurnamasya svayam dhire samvihitah sa kim- tava mahotseko maya draksyate
प्रीत्या मङ्गलगीतनृत्यविलसद्वीणादिवाद्योत्सवैः शुद्धानाम पयसाम घटैर बहुविधैः सम्वासितानाम भृशम वृन्दारण्यमहाधिपत्यविधये यः पौर्णमास्या स्वयं धीरे सम्विहितः स किम तव महोत्सेको मया द्रक्ष्यते
O wise and solemn one, will Your coronation as the queen of Vrndavan forest, jubilantly performed by Paurnamasi with a great festival of auspicious singing, dancing and the music of vinas and other instruments, and with many pitchers of pure, scented water, be seen by me?
- Verse 88
bhrātrā go-'yutam atra mañju-vadane snehena dattvālayaṁ śrīdāmnā kṛpaṇaām- pratoṣya jaṭilām- rakṣākhya-rākā-kṣaṇe nītāyāh sukha-śoka-rodana-bharais te sāndravantyāḥ paraṁ vātsalyāê janakau vidhāsyata itaḥ kim- lālanam- me 'grataḥ
bhratra go-'yutam atra manju-vadane snehena dattvalayam sridamna krpanaam- pratosya jatilam- raksakhya-raka-ksane nitayah sukha-soka-rodana-bharais te sandravantyah param vatsalyae janakau vidhasyata itah kim- lalanam- me 'gratah
भ्रात्रा गोऽयुतम अत्र मञ्जुवदने स्नेहेन दत्त्वालयं श्रीदाम्ना कृपणआम प्रतोष्य जटिलाम रक्षाख्यराकाक्षणे नीतायाह सुखशोकरोदनभरैस ते सान्द्रवन्त्याः परं वात्सल्याê जनकौ विधास्यत इतः किम लालनम मे ऽग्रतः
O girl with the beautiful face, when on the full moon day of the month of Sravana Your brother Sridama pleases the miser Jatila by giving her ten thousand cows and then takes You home for a visit, will, as You melt with weeping from both happiness and sorrow, Your parents lovingly embrace You in my presence?
- Verse 89
lajjayāli-purataḥ parato māṁ gāhvaraṁ giri-pater bata nītvā divya-gānam api tat-svara-bhedaṁ śikṣayiṣyasi kadā sa-daye tvam
lajjayali-puratah parato mam gahvaram giri-pater bata nitva divya-ganam api tat-svara-bhedam siksayisyasi kada sa-daye tvam
लज्जयालिपुरतः परतो मां गाह्वरं गिरिपतेर बत नीत्वा दिव्यगानम अपि तत्स्वरभेदं शिक्षयिष्यसि कदा सदये त्वम
O merciful one, when, because I feel shy before Your friends, will You take me to a cave in the king of mountains and there tutor me in the art of melodious singing?
- Verse 90
yācitā lalitayā kila devyā lajjayā nata-mukhīṁ gaṇato mām devi divya-rasa-kāvya-kadambaṁ pāṭhayisyasi kadā praṇayena
yacita lalitaya kila devya lajjaya nata-mukhim ganato mam devi divya-rasa-kavya-kadambam pathayisyasi kada pranayena
याचिता ललितया किल देव्या लज्जया नतमुखीं गणतो माम देवि दिव्यरसकाव्यकदम्बं पाठयिस्यसि कदा प्रणयेन
O queen, when, requested by Lalita devi, will You affectionately ask me, my head bowed with shyness in the assembly, to recite many splendid and sweet poems?
- Verse 91
nija-kuṇḍa-taṭi-kuñje guñjad-bhramara-saṅkule devi tvaṁ kacchapī-śikṣāṁ kadā māṁ kārayiṣyasi
nija-kunda-tati-kunje gunjad-bhramara-sankule devi tvam kacchapi-siksam kada mam karayisyasi
निजकुण्डतटिकुञ्जे गुञ्जद्भ्रमरसङ्कुले देवि त्वं कच्छपीशिक्षां कदा मां कारयिष्यसि
O queen, when, on the shore of Your lake, in a grove filled with humming bees, will You teach me to play the kacchapi lute?
- Verse 92
vihārais truṭitaṁ hāraṁ gumphitaṁ dayitaṁ kadā sakhīnāṁ lajjayā devi saṁjñayā māṁ nidekṣyasi
viharais trutitam haram gumphitam dayitam kada sakhinam lajjaya devi samjnaya mam nideksyasi
विहारैस त्रुटितं हारं गुम्फितं दयितं कदा सखीनां लज्जया देवि संज्ञया मां निदेक्ष्यसि
O queen, when, because Your friends are too shy to act, will You hint that I should restring the favourite necklace, broken in Your pastimes?
- Verse 93
sva-mukhān man-mukhe devi kadā tāmbūla-carvitam snehāt sarva-diśo vīkṣya samaye tvaṁ pradāsyasi
sva-mukhan man-mukhe devi kada tambula-carvitam snehat sarva-diso viksya samaye tvam pradasyasi
स्वमुखान मन्मुखे देवि कदा ताम्बूलचर्वितम स्नेहात सर्वदिशो वीक्ष्य समये त्वं प्रदास्यसि
O queen, when, after looking in all directions, will You take the chewed betel nuts from Your mouth and affectionately place them in mine?
- Verse 94
niviḍa-madana-yuddhe prāṇa-nāthena sārdhaṁ dayita-madhura-kāñcī yā madād vismṛtāsīt śaśi-mukhi samaye taṁ hanta sambhālya bhaṅgyā tvaritam iha tad-arthaṁ kiṁ tvayāhaṁ praheyā
nivida-madana-yuddhe prana-nathena sardham dayita-madhura-kanci ya madad vismrtasit sasi-mukhi samaye tam hanta sambhalya bhangya tvaritam iha tad-artham kim tvayaham praheya
निविडमदनयुद्धे प्राणनाथेन सार्धं दयितमधुरकाञ्ची या मदाद विस्मृतासीत शशिमुखि समये तं हन्त सम्भाल्य भङ्ग्या त्वरितम इह तदर्थं किं त्वयाहं प्रहेया
O girl with the moon face, with clever hints will You send me to quickly get the favorite charming sash forgotten in the amorous passionate battle with the Lord of Your life?
- Verse 95
kenāpi doṣa-lava-mātra-lavena devi santāḍyamāna iha dhīra-mate tvayoccaiḥ roṣeṇa tal lalitayā kila nīyamānaḥ sandrakṣyate kim u manāk sa-dayaṁ jano 'yam
kenapi dosa-lava-matra-lavena devi santadyamana iha dhira-mate tvayoccaih rosena tal lalitaya kila niyamanah sandraksyate kim u manak sa-dayam jano 'yam
केनापि दोषलवमात्रलवेन देवि सन्ताड्यमान इह धीरमते त्वयोच्चैः रोषेण तल ललितया किल नीयमानः सन्द्रक्ष्यते किम उ मनाक सदयं जनो ऽयम
O grave and sober one, after angrily punishing this person for a very slight fault, will You again glance on her with a little mercy when Lalita brings her before You?
- Verse 96
tavaivāsmi tavaivāsmi na jīvāmi tvayā vinā iti vijñāya devi tvaṁ naya māṁ caraṇāntikam
tavaivasmi tavaivasmi na jivami tvaya vina iti vijnaya devi tvam naya mam caranantikam
तवैवास्मि तवैवास्मि न जीवामि त्वया विना इति विज्ञाय देवि त्वं नय मां चरणान्तिकम
I am Yours! I am Yours! I cannot live without You! O queen, please understand this and bring me to Your feet.
- Verse 97
sva-kuṇḍaṁ tava lolākṣi sa-priyāyāḥ sad aspadam atraiva mama samvāsa ihaiva mama saṁsthitiḥ
sva-kundam tava lolaksi sa-priyayah sad aspadam atraiva mama samvasa ihaiva mama samsthitih
स्वकुण्डं तव लोलाक्षि सप्रियायाः सद अस्पदम अत्रैव मम सम्वास इहैव मम संस्थितिः
O restless-eyed girl, Your lake is the eternal home of You and Your beloved. My residence is there. There I stay.
- Verse 98
he śrī-sarovara sadā tvayi sā mad-īśā preṣṭhena sārdham iha khelati kāma-raṅgaiḥ tvaṁ cet priyāt priyam atīva tayor itīmaṁ hā darśayādya kṛpayā mama jīvitaṁ tam
he sri-sarovara sada tvayi sa mad-isa presthena sardham iha khelati kama-rangaih tvam cet priyat priyam ativa tayor itimam ha darsayadya krpaya mama jivitam tam
हे श्रीसरोवर सदा त्वयि सा मदीशा प्रेष्ठेन सार्धम इह खेलति कामरङ्गैः त्वं चेत प्रियात प्रियम अतीव तयोर इतीमं हा दर्शयाद्य कृपया मम जीवितं तम
O beautiful lake, my queen eternally enjoys amorous pastimes with Her beloved on your shore. If you are most dear to Them, then, please mercifully show me now the girl who is my life and soul.
- Verse 99
kṣaṇam api tava saṅgaṁ na tyajed eva devī tvam asi samavayastvān narma-bhūmir yad asyāḥ iti sumukhi viśākhe darśayitvā mad-īśāṁ mama viraha-hatāyāḥ prāṇa-rakṣāṁ kuruṣva
ksanam api tava sangam na tyajed eva devi tvam asi samavayastvan narma-bhumir yad asyah iti sumukhi visakhe darsayitva mad-isam mama viraha-hatayah prana-raksam kurusva
क्षणम अपि तव सङ्गं न त्यजेद एव देवी त्वम असि समवयस्त्वान नर्मभूमिर यद अस्याः इति सुमुखि विशाखे दर्शयित्वा मदीशां मम विरहहतायाः प्राणरक्षां कुरुष्व
My queen will not leave your company for even a moment. Because You are both the same age you are the realm of Her playful joking pastimes. O girl with the beautiful face, O Visakha, please show me my queen and save the life of me, on the verge of death because I am separated from Her.
- Verse 100
hā nātha gokula-sudhākara su-prasanna- vaktrāravinda madhura-smita he kṛpārdra yatra tvayā viharate praṇayaiḥ priyārāt tatraiva mām api naya priya-sevanāya
ha natha gokula-sudhakara su-prasanna- vaktraravinda madhura-smita he krpardra yatra tvaya viharate pranayaih priyarat tatraiva mam api naya priya-sevanaya
हा नाथ गोकुलसुधाकर सुप्रसन्न वक्त्रारविन्द मधुरस्मित हे कृपार्द्र यत्र त्वया विहरते प्रणयैः प्रियारात तत्रैव माम अपि नय प्रियसेवनाय
O Lord, O nectar moon of Gokula, O Lord whose cheerful face is a lotus flower, O sweetly-smiling one, O Lord melting with compassion, so I may serve You both with love please lead me to the place where Your beloved enjoys loving pastimes with You.
- Verse 101
lakṣmīr yad-aṅghri-kamalasya nakhāñcalasya saundarya-bindum api nārhati labdhum īśe sā tvaṁ vidhāsyasi na cen mama netra-dānaṁ kīm jīvitena mama duḥkha-davāgnidena
laksmir yad-anghri-kamalasya nakhancalasya saundarya-bindum api narhati labdhum ise sa tvam vidhasyasi na cen mama netra-danam kim jivitena mama duhkha-davagnidena
लक्ष्मीर यदङ्घ्रिकमलस्य नखाञ्चलस्य सौन्दर्यबिन्दुम अपि नार्हति लब्धुम ईशे सा त्वं विधास्यसि न चेन मम नेत्रदानं कीम जीवितेन मम दुःखदवाग्निदेन
My queen, even a drop of the beauty of the tip of whose lotus toenail the goddess of fortune is not able to attain, if You do not give charity to my eyes, then what is the use of my life, ablaze with a great forest-fire of sufferings?
- Verse 102
āśā-bharair amṛta-sindhu-mayaiḥ kathañcit kālo mayāti-gamitaḥ kila sāmprataṁ hi tvaṁ cet kṛpāṁ mayi vidhāsyasi naiva kiṁ me prāṇair vrajena ca varoru bakāriṇāpi
asa-bharair amrta-sindhu-mayaih kathancit kalo mayati-gamitah kila sampratam hi tvam cet krpam mayi vidhasyasi naiva kim me pranair vrajena ca varoru bakarinapi
आशाभरैर अमृतसिन्धुमयैः कथञ्चित कालो मयातिगमितः किल साम्प्रतं हि त्वं चेत कृपां मयि विधास्यसि नैव किं मे प्राणैर व्रजेन च वरोरु बकारिणापि
For me somehow the present moment is flooded by a nectar ocean of many hopes. If You do not give me Your mercy, then of what use to me are this life, the land of Vraja, and Sri Krishna, the enemy of Baka?
- Verse 103
tvaṁ cet kṛpāmayi kṛpāṁ mayi duḥkhitāyāṁ naivātanor atitarāṁ kim iha pralāpaiḥ tvat-kuṇḍa-madhyam api tad-bahu-kālam eva saṁsevyamānam api kiṁ nu kariṣyatīha
tvam cet krpamayi krpam mayi duhkhitayam naivatanor atitaram kim iha pralapaih tvat-kunda-madhyam api tad-bahu-kalam eva samsevyamanam api kim nu karisyatiha
त्वं चेत कृपामयि कृपां मयि दुःखितायां नैवातनोर अतितरां किम इह प्रलापैः त्वत्कुण्डमध्यम अपि तद्बहुकालम एव संसेव्यमानम अपि किं नु करिष्यतीह
O merciful one, if You will not give Your great mercy to suffering me, then what is the use of all these words? What will my long service to Your lake accomplish?
- Verse 104
ayi praṇaya-śālini praṇaya-puṣṭa-dāsyāptaye prakāmam api rodanaiḥ pracura-duḥkha-dagdhātmanā vilāpa-kusumāñjalir hṛdi nidhāya pādāmbuje mayā bata samarpitas tava tanotu tuṣṭiṁ manāk
ayi pranaya-salini pranaya-pusta-dasyaptaye prakamam api rodanaih pracura-duhkha-dagdhatmana vilapa-kusumanjalir hrdi nidhaya padambuje maya bata samarpitas tava tanotu tustim manak
अयि प्रणयशालिनि प्रणयपुष्टदास्याप्तये प्रकामम अपि रोदनैः प्रचुरदुःखदग्धात्मना विलापकुसुमाञ्जलिर हृदि निधाय पादाम्बुजे मया बत समर्पितस तव तनोतु तुष्टिं मनाक
O affectionate one, I pray that this Vilapa-kusumanjali (Handful of Flowers in the Form of a Lament), which, with much weeping to attain Your loving service, and with a heart burning with pain, I take from my chest and place at Your lotus feet, may give You a little pleasure.
Related songs
- Abhira Palli Pati PutraRaghunatha Dasa Goswami
- Gaurim Gosthanesvarim GiridharaRaghunatha Dasa Goswami
- Vapur Atula Tamala Sphita BahuruRaghunatha Dasa Goswami
- Nija Pati BhujaRaghunatha Dasa Goswami
- Saptaham Murajit KarambujaRaghunatha Dasa Goswami
- Vana Bhuvi Ravaikanya SvacchaRaghunatha Dasa Goswami
- Gurau Gosthe GosthalayisuRaghunatha Dasa Goswami
- Sri Rupa Rati ManjaryorRaghunatha Dasa Goswami