Skip to content
Kirtan Book

Prarthanamrta Stotra

Sri Rupa Rati Manjaryor lyrics

Sanskrit lyrics with IAST diacritics, Devanagari, and English meaning.

Source
Stavavali
Language
Sanskrit
  1. Verse 1

    śrī-rūpa-rati-mañjaryor aṅghri-sevaika-gṛdhnunā asaṅkhyenāpi januṣā vraje vāso 'stu me 'niśam

    sri-rupa-rati-manjaryor anghri-sevaika-grdhnuna asankhyenapi janusa vraje vaso 'stu me 'nisam

    श्रीरूपरतिमञ्जर्योर अङ्घ्रिसेवैकगृध्नुना असङ्ख्येनापि जनुषा व्रजे वासो ऽस्तु मे ऽनिशम

    May I eternally stay in Vraja birth after birth with the service of Sri Rupa-manjari's and Sri Rati-manjari's feet my only desire. 2-3) When, out of love streams of tears falling from my eyes to the ground, my body pale and trembling, and the erect hairs of my body bathed in perspiration, will I meditate on Sri Sri Radha-Krsna, the smiling divine couple expert at enjoying pastimes of amorous battle?

  2. Verse 2

    ayaṁ jīvo raṅgair nayana-yugala-syandi-salila pradhautāṅgo raṅgo ghaṭita-paṭu-romāli-naṭanaḥ kadā rāse lāsyaiḥ prema-jala-pariklinna-pulaka- śriyau rādhā-kṛṣṇau madana-sunaṭau vijayati bhoḥ

    ayam jivo rangair nayana-yugala-syandi-salila pradhautango rango ghatita-patu-romali-natanah kada rase lasyaih prema-jala-pariklinna-pulaka- sriyau radha-krsnau madana-sunatau vijayati bhoh

    अयं जीवो रङ्गैर नयनयुगलस्यन्दिसलिल प्रधौताङ्गो रङ्गो घटितपटुरोमालिनटनः कदा रासे लास्यैः प्रेमजलपरिक्लिन्नपुलक श्रियौ राधाकृष्णौ मदनसुनटौ विजयति भोः

    English meaning not yet written for this verse.

  3. Verse 3

    premodrekair nayana-nipatad-vāri-dhāro dharaṇyāṁ vaivarṇyālī-savalita-vapuḥ prauḍha-kampaḥ kadāhaṁ svedāmbhobhiḥ snapita-pulaka-śreṇi-mūlaḥ smitoktau rādhā-kṛṣṇau madana-samara-sphāra-dakṣau smarāmi

    premodrekair nayana-nipatad-vari-dharo dharanyam vaivarnyali-savalita-vapuh praudha-kampah kadaham svedambhobhih snapita-pulaka-sreni-mulah smitoktau radha-krsnau madana-samara-sphara-daksau smarami

    प्रेमोद्रेकैर नयननिपतद्वारिधारो धरण्यां वैवर्ण्यालीसवलितवपुः प्रौढकम्पः कदाहं स्वेदाम्भोभिः स्नपितपुलकश्रेणिमूलः स्मितोक्तौ राधाकृष्णौ मदनसमरस्फारदक्षौ स्मरामि

    English meaning not yet written for this verse.

  4. Verse 4

    masāra-kṣmāsārodbhava-nava-tamālodbhaṭa-mada- prahāri-śrī-bhārojjvala-vapuṣam udyā-chuci-rasaiḥ kadā rākā-candra-stuta-vadana-nidrālasa-dṛśaṁ dṛśā kṛṣṇaṁ vakṣaḥ-svapana-para-rādhaṁ sakhi bhaje

    masara-ksmasarodbhava-nava-tamalodbhata-mada- prahari-sri-bharojjvala-vapusam udya-chuci-rasaih kada raka-candra-stuta-vadana-nidralasa-drsam drsa krsnam vaksah-svapana-para-radham sakhi bhaje

    मसारक्ष्मासारोद्भवनवतमालोद्भटमद प्रहारिश्रीभारोज्ज्वलवपुषम उद्याछुचिरसैः कदा राकाचन्द्रस्तुतवदननिद्रालसदृशं दृशा कृष्णं वक्षःस्वपनपरराधं सखि भजे

    O friend, when will I see Lord Krsna, His handsome transcendental form crushing the pride of a new tamala tree on a sapphire mountain, His sleepy eyes and face praised by the full moon, and Radha asleep on His chest?

  5. Verse 5

    sa-rāgaṁ kurvatyaḥ sakhi hari-kṛte hāra-racanaṁ kare śrī-rādhāyāḥ prakaṭa-pulakodreki mayakā vicityālaṁ cañcad-dyuti-vividha-varṇaṁ maṇi-kulaṁ krameṇārād deyaṁ kim iti kṛpayā tā-caraṇayoḥ

    sa-ragam kurvatyah sakhi hari-krte hara-racanam kare sri-radhayah prakata-pulakodreki mayaka vicityalam cancad-dyuti-vividha-varnam mani-kulam kramenarad deyam kim iti krpaya ta-caranayoh

    सरागं कुर्वत्यः सखि हरिकृते हाररचनं करे श्रीराधायाः प्रकटपुलकोद्रेकि मयका विचित्यालं चञ्चद्द्युतिविविधवर्णं मणिकुलं क्रमेणाराद देयं किम इति कृपया ताचरणयोः

    O friend, by the mercy of His feet, with love will I make for Lord Krsna a necklace of many different splendid jewels, and, the hairs of my body erect with excitement, place it in Sri Radha's hand?

  6. Verse 6

    mānenālaṁ kavalita-dhiyā śyāmayā rādhikārdrā drāg āhūtā vyasana-kathanāyeti samvidya kīrāt tasyā veśair gatam aghaharaṁ tasya doṣaṁ lapantaṁ tuṣṭyāliṅgya tvaritam atha sā jñāta-tattvā jaḍāsīt

    manenalam kavalita-dhiya syamaya radhikardra drag ahuta vyasana-kathanayeti samvidya kirat tasya vesair gatam aghaharam tasya dosam lapantam tustyalingya tvaritam atha sa jnata-tattva jadasit

    मानेनालं कवलितधिया श्यामया राधिकार्द्रा द्राग आहूता व्यसनकथनायेति सम्विद्य कीरात तस्या वेशैर गतम अघहरं तस्य दोषं लपन्तं तुष्ट्यालिङ्ग्य त्वरितम अथ सा ज्ञाततत्त्वा जडासीत

    "Why must Your intelligence be devoured by this jealous anger?" Learning from a parrot that the Syama-gopi who spoke these words was actually Krsna in disguise, Radha became stunned with happiness and at once embraced Him.

  7. Verse 7

    sa-nīra-mudira-dyutiḥ puraṭa-nindi-vastraṁ dadhā- chikhaṇḍa-kṛta-śekharaḥ sphurita-vānya-veśaḥ sukhī samṛddha-vidhu-maṇḍalī-stavana-laṅghi-vaktre dhṛtaṁ ka eṣa sakhi vādayan muralim adya buddhiṁ haret

    sa-nira-mudira-dyutih purata-nindi-vastram dadha- chikhanda-krta-sekharah sphurita-vanya-vesah sukhi samrddha-vidhu-mandali-stavana-langhi-vaktre dhrtam ka esa sakhi vadayan muralim adya buddhim haret

    सनीरमुदिरद्युतिः पुरटनिन्दिवस्त्रं दधा छिखण्डकृतशेखरः स्फुरितवान्यवेशः सुखी समृद्धविधुमण्डलीस्तवनलङ्घिवक्त्रे धृतं क एष सखि वादयन मुरलिम अद्य बुद्धिं हरेत

    Friend, who is this person as splendid as a monsoon cloud, wearing a peacock-feather crown, forest-flower ornaments, and garments that rebuke gold, and playing a flute, holding it to lips more glorious than the full moon, who has stolen my heart?

  8. Verse 8

    ekaṁ svapna-varaṁ śṛṇuṣva lalite hā hā sakhi śrāvaya svapne puṣpa-hṛtau tvayā saha mayā prāpte vane mat-puraḥ tanvatyā dara-vīkṣya cañcala-dṛśānaṅgaṁ sad-aṅgaṁ balāt smeraḥ kaścana megha-sundara-vapus tvām āliliṅgonmadaḥ

    ekam svapna-varam srnusva lalite ha ha sakhi sravaya svapne puspa-hrtau tvaya saha maya prapte vane mat-purah tanvatya dara-viksya cancala-drsanangam sad-angam balat smerah kascana megha-sundara-vapus tvam alilingonmadah

    एकं स्वप्नवरं शृणुष्व ललिते हा हा सखि श्रावय स्वप्ने पुष्पहृतौ त्वया सह मया प्राप्ते वने मत्पुरः तन्वत्या दरवीक्ष्य चञ्चलदृशानङ्गं सदङ्गं बलात स्मेरः कश्चन मेघसुन्दरवपुस त्वाम आलिलिङ्गोन्मदः

    "O Lalita, listen to the wonderful dream I had!" "O friend, please tell me." "In this dream you and I were picking flowers in the forest when Kamadeva, who had assumed a transcendental body handsome as a monsoon cloud, glanced at You, smiled, and passionately embraced you."

  9. Verse 9

    dṛṣṭvā gopati-nandanasya kadanaṁ veṇur gato mūkatāṁ sarve sthāvara-jaṅgamā vraja-vanī-jātā yayuḥ kṣīṇatām so 'pi vyāgra-suhṛd-vṛto bhuvi luṭhann āste vibhūṣaḥ kṛśo rādhe tvaṁ tu mudā sadādhipayasā mānoragaṁ poṣaya

    drstva gopati-nandanasya kadanam venur gato mukatam sarve sthavara-jangama vraja-vani-jata yayuh ksinatam so 'pi vyagra-suhrd-vrto bhuvi luthann aste vibhusah krso radhe tvam tu muda sadadhipayasa manoragam posaya

    दृष्ट्वा गोपतिनन्दनस्य कदनं वेणुर गतो मूकतां सर्वे स्थावरजङ्गमा व्रजवनीजाता ययुः क्षीणताम सो ऽपि व्याग्रसुहृद्वृतो भुवि लुठन्न आस्ते विभूषः कृशो राधे त्वं तु मुदा सदाधिपयसा मानोरगं पोषय

    Seeing Krsna's anguish, the flute has become silent and all moving and non-moving creatures born in Vraja forest have become thin and wasted. Surrounded by alarmed friends, emaciated Krsna rolls on the ground. O Radha, now again and again You may joyfully feed the snake of Your jealous anger with the most excellent milk.

  10. Verse 10

    kva rādhe tvaṁ sākṣād ita itavatī tvad-vaśam imaṁ janaṁ hā hāgatya snapaya kṛpayā kautuka-rasaiḥ iti vyāgraṁ śaśvan murali-vivare gharghara-ravaṁ vitanvāne kṛṣṇe smita-valita-vāmeyam udabhūt

    kva radhe tvam saksad ita itavati tvad-vasam imam janam ha hagatya snapaya krpaya kautuka-rasaih iti vyagram sasvan murali-vivare gharghara-ravam vitanvane krsne smita-valita-vameyam udabhut

    क्व राधे त्वं साक्षाद इत इतवती त्वद्वशम इमं जनं हा हागत्य स्नपय कृपया कौतुकरसैः इति व्याग्रं शश्वन मुरलिविवरे घर्घररवं वितन्वाने कृष्णे स्मितवलितवामेयम उदभूत

    "O Radha, where have You gone? Please be kind and sprinkle some happiness on this dependent servant approaching You." When anxious Krsna again and again sounded this song in the opening of His flute, She smiled crookedly.

  11. Verse 11

    kṛtvā vāma-kare 'dya karmukam aye pauṣpaṁ karasyāparasy- ābhugnāṅguli-yugmakena saralaṁ nyāsyeṣum asmin puraḥ kaḥ śyāmo naṭa-veśa eṣa suhṛdāṁ saṅgena raṅgaṁ sṛjan smeraḥ sundari bambhramīti madanasyonmādi-dṛg-vibhramaḥ

    krtva vama-kare 'dya karmukam aye pauspam karasyaparasy- abhugnanguli-yugmakena saralam nyasyesum asmin purah kah syamo nata-vesa esa suhrdam sangena rangam srjan smerah sundari bambhramiti madanasyonmadi-drg-vibhramah

    कृत्वा वामकरे ऽद्य कर्मुकम अये पौष्पं करस्यापरस्य आभुग्नाङ्गुलियुग्मकेन सरलं न्यास्येषुम अस्मिन पुरः कः श्यामो नटवेश एष सुहृदां सङ्गेन रङ्गं सृजन स्मेरः सुन्दरि बम्भ्रमीति मदनस्योन्मादिदृग्विभ्रमः

    O beautiful one, who is this smiling, dark-complexioned dancer placing with two fingers a straight arrow on the bow of flowers in His left hand, and His restless glances arousing amorous desire, as, surrounded by friends, He moves before us in the dancing-arena?

  12. Verse 12

    śyāmā-śyāma-nikāma-kāma-samarojjṛmbha-cyutālaṅkṛti- stomāmodita-mālya-kuṅkuma-hima-vyākīrṇa-kuñjaṁ mudā dṛṣṭvāgatya sakhi śrameṇa pavanaṁ dūre bhajat-tad-yugaṁ draṣṭuṁ nyasta-dṛśau kadāpi mayi tat smeraṁ dṛśaṁ dhāsyati

    syama-syama-nikama-kama-samarojjrmbha-cyutalankrti- stomamodita-malya-kunkuma-hima-vyakirna-kunjam muda drstvagatya sakhi sramena pavanam dure bhajat-tad-yugam drastum nyasta-drsau kadapi mayi tat smeram drsam dhasyati

    श्यामाश्यामनिकामकामसमरोज्जृम्भच्युतालङ्कृति स्तोमामोदितमाल्यकुङ्कुमहिमव्याकीर्णकुञ्जं मुदा दृष्ट्वागत्य सखि श्रमेण पवनं दूरे भजत्तद्युगं द्रष्टुं न्यस्तदृशौ कदापि मयि तत स्मेरं दृशं धास्यति

    O friend, when, coming from the splendid forest grove scented with camphor, kunkuma, flower garlands, and ornaments fallen from Their transcendental amorous pastimes, will the divine couple happily cast a smiling glance at me, whose eyes yearn to see Them?

  13. Verse 13

    subala-sakhādhara-pallava- samudita-madhu-mādhurī-lubdhām ruci-jita-kāñcana-citrāṁ kañcana-citrāṁ pikīṁ vande

    subala-sakhadhara-pallava- samudita-madhu-madhuri-lubdham ruci-jita-kancana-citram kancana-citram pikim vande

    सुबलसखाधरपल्लव समुदितमधुमाधुरीलुब्धाम रुचिजितकाञ्चनचित्रां कञ्चनचित्रां पिकीं वन्दे

    I offer my respectful obeisances to a wonderful cuckoo more splendid than gold and greedy to taste the sweetness of the flower of Lord Krsna's lips.

  14. Verse 14

    vṛṣaravijādhara-bimbī- phala-rasa-pānotkam adbhutaṁ bhramaram kṛta-śikhi-piñchaka-cūlaṁ pīta-dukūlaṁ ciraṁ naumi

    vrsaravijadhara-bimbi- phala-rasa-panotkam adbhutam bhramaram krta-sikhi-pinchaka-culam pita-dukulam ciram naumi

    वृषरविजाधरबिम्बी फलरसपानोत्कम अद्भुतं भ्रमरम कृतशिखिपिञ्छकचूलं पीतदुकूलं चिरं नौमि

    Let me eternally glorify the wonderful bumblebee, decorated with yellow garments and crowned with a peacock feather, who yearns to drink the nectar of Radha's bimba fruit lips.

  15. Verse 15

    jitaḥ sudhāṁśur yaśasā mameti garvaṁ mūḍha mā bata goṣṭha-vīra tavāri-narī-nayanāmbu-pālī jigāya tātaṁ prasabhaṁ yato 'sya

    jitah sudhamsur yasasa mameti garvam mudha ma bata gostha-vira tavari-nari-nayanambu-pali jigaya tatam prasabham yato 'sya

    जितः सुधांशुर यशसा ममेति गर्वं मूढ मा बत गोष्ठवीर तवारिनरीनयनाम्बुपाली जिगाय तातं प्रसभं यतो ऽस्य

    O foolish hero of Vraja, do not be proud, thinking "My glory has defeated the moon." After all, the flood of tears flowing from the eyes of the wives of Your enemies has defeated the ocean that is the moon's father.

  16. Verse 16

    adṛṣṭā dṛṣṭeva sphurati sakhi keyaṁ vraja-vadhūḥ kuto 'sminn āyātā bhajitum atulā tvāṁ madhu-purāt apūrveṇāpurvāṁ ramaya hariṇainām iti sa-rā- dhikodyad-bhaṅgy-uktyā vidita-yuvatitvaḥ smitam adhāt

    adrsta drsteva sphurati sakhi keyam vraja-vadhuh kuto 'sminn ayata bhajitum atula tvam madhu-purat apurvenapurvam ramaya harinainam iti sa-ra- dhikodyad-bhangy-uktya vidita-yuvatitvah smitam adhat

    अदृष्टा दृष्टेव स्फुरति सखि केयं व्रजवधूः कुतो ऽस्मिन्न आयाता भजितुम अतुला त्वां मधुपुरात अपूर्वेणापुर्वां रमय हरिणैनाम इति सरा धिकोद्यद्भङ्ग्युक्त्या विदितयुवतित्वः स्मितम अधात

    "Friend, who is this girl We have never seen before?" "She is a vraja-gopi?" "From where has she come? Why has she come?" "She has come from Mathura-pura to worship You." When She heard the playful words "Now You may enjoy with the incomparable Lord Hari" Radha understood that the girl was Krsna in disguise and at once burst into a smile.

  17. Verse 17

    tvad-bhāgyād indu-kāntir vana-maṇi-sadanaṁ maṇḍayantī samantād bhrājaty asmin vasantī hatam api timiraṁ madhya-rātraṁ ca vītaṁ tūrṇaṁ tasmāc cakora vraja nija-gaganāt sevituṁ taṁ pipāso yāvat sūro 'bhimanyur drutam iha uditas tvāṁ na dūrī-karoti

    tvad-bhagyad indu-kantir vana-mani-sadanam mandayanti samantad bhrajaty asmin vasanti hatam api timiram madhya-ratram ca vitam turnam tasmac cakora vraja nija-gaganat sevitum tam pipaso yavat suro 'bhimanyur drutam iha uditas tvam na duri-karoti

    त्वद्भाग्याद इन्दुकान्तिर वनमणिसदनं मण्डयन्ती समन्ताद भ्राजत्य अस्मिन वसन्ती हतम अपि तिमिरं मध्यरात्रं च वीतं तूर्णं तस्माच चकोर व्रज निजगगनात सेवितुं तं पिपासो यावत सूरो ऽभिमन्युर द्रुतम इह उदितस त्वां न दूरीकरोति

    "Because of Your own good fortune the moonlight decorating this jeweled forest-cottage now dispels the darkness in the middle of this pleasant night. O thirsty cakora bird, please come down from Your sky at once and enjoy this moonlight before the angry rises and chases it far away." Note: If the word indukanti is interpreted to mean Sri Radha, and if the word abhimanyu to mean Abhimanyu, then the verse may be understood to mean: "Because of Your own good fortune the girl Radha' decorating this jeweled forest-cottage now dispels the darkness in the middle of this pleasant night. O thirsty cakora bird, please come down from Your sky at once and enjoy with Radha' before Abhimanyu takes Her far away."

  18. Verse 18

    cakorīva jyotsnāyutam amṛta-raśmiṁ sthira-taḍid vṛtaṁ divyāmbhodaṁ navam iva ratā-cātaka-vadhūḥ tamālaṁ bhṛṅgīvodyata-ruci kadā svarṇa-latikā- śritaṁ rādhāśliṣṭaṁ harim iha dṛg eṣā bhajati me

    cakoriva jyotsnayutam amrta-rasmim sthira-tadid vrtam divyambhodam navam iva rata-cataka-vadhuh tamalam bhrngivodyata-ruci kada svarna-latika- sritam radhaslistam harim iha drg esa bhajati me

    चकोरीव ज्योत्स्नायुतम अमृतरश्मिं स्थिरतडिद वृतं दिव्याम्भोदं नवम इव रताचातकवधूः तमालं भृङ्गीवोद्यतरुचि कदा स्वर्णलतिका श्रितं राधाश्लिष्टं हरिम इह दृग एषा भजति मे

    When, as the cakori bird worships nectar moonlight, as the crying cataki bird worships a splendid cloud filled with unmoving lightning, and as the black bee worships a tamala tree where a golden vine rests, will my eyes worship Lord Hari embraced by Sri Radha?

  19. Verse 19

    dūtībhiś caṭu-vāribhiḥ sakhi-gaṇair bhedārdra-śākhāhati- vrātaiḥ pāda-luṭhā-chiraḥ-śrita-rajo-vṛṣṭyā bakī-vidviṣā rādhāyāḥ sakhi śakyate śamayituṁ yo māna-vahnir na yātaṁ nirvāpayatīha phut-kṛtī-kaṇais tāṁ siddha-vaṁśīṁ numaḥ

    dutibhis catu-varibhih sakhi-ganair bhedardra-sakhahati- vrataih pada-lutha-chirah-srita-rajo-vrstya baki-vidvisa radhayah sakhi sakyate samayitum yo mana-vahnir na yatam nirvapayatiha phut-krti-kanais tam siddha-vamsim numah

    दूतीभिश चटुवारिभिः सखिगणैर भेदार्द्रशाखाहति व्रातैः पादलुठाछिरःश्रितरजोवृष्ट्या बकीविद्विषा राधायाः सखि शक्यते शमयितुं यो मानवह्निर न यातं निर्वापयतीह फुत्कृतीकणैस तां सिद्धवंशीं नुमः

    Let us glorify Lord Krsna's perfect flute. When Her friends overcome with grief, the sweet words of a host of gopis messengers, and even Lord Krsna sprinkling the dust of Her feet on His head cannot extinguish it, Lord Krsna's flute at once stops the fire of Radha's jealous anger.

  20. Verse 20

    prāṇa-kṣveli-bhuvaṁ vrajaṁ vraja-janaṁ tātaṁ prasūṁ gāḥ sakhīn gopīḥ kām api tāṁ vinā viṣam abhūd dvārāvatī mitra me itthaṁ svapnika-śīrṇa-mādhava-vacaḥ śrutvaiva bhāmāpi sā tad yuktā kila lokituṁ tad akhilaṁ taṁ cāṭunā yācate

    prana-ksveli-bhuvam vrajam vraja-janam tatam prasum gah sakhin gopih kam api tam vina visam abhud dvaravati mitra me ittham svapnika-sirna-madhava-vacah srutvaiva bhamapi sa tad yukta kila lokitum tad akhilam tam catuna yacate

    प्राणक्ष्वेलिभुवं व्रजं व्रजजनं तातं प्रसूं गाः सखीन गोपीः काम अपि तां विना विषम अभूद द्वारावती मित्र मे इत्थं स्वप्निकशीर्णमाधववचः श्रुत्वैव भामापि सा तद युक्ता किल लोकितुं तद अखिलं तं चाटुना याचते

    "O friend, without the pastime-place of Vraja, which is dearer to Me than life, and without My father, mother, friends, the gopis, and one special gopi, the city of Dvaraka has become poison to Me." Hearing sleeping Krsna speak these words, Satyabhama, with many sweet words, begged Him to let her see the land of Vraja.

  21. Verse 21

    tamālasya kroḍe sthita-kanaka-yūthīṁ pravilasat- prasūnāṁ lolāliṁ sakhi kalaya vandyaṁ ciram imam tiraskartur megha-dyutim aghabhido 'ṅke sthita-calad- dṛśaṁ smerāṁ rādhāṁ taḍid-ati-ruciṁ smārayati yā

    tamalasya krode sthita-kanaka-yuthim pravilasat- prasunam lolalim sakhi kalaya vandyam ciram imam tiraskartur megha-dyutim aghabhido 'nke sthita-calad- drsam smeram radham tadid-ati-rucim smarayati ya

    तमालस्य क्रोडे स्थितकनकयूथीं प्रविलसत प्रसूनां लोलालिं सखि कलय वन्द्यं चिरम इमम तिरस्कर्तुर मेघद्युतिम अघभिदो ऽङ्के स्थितचलद दृशं स्मेरां राधां तडिदतिरुचिं स्मारयति या

    Friend, look at this golden jasmine vine resting on the chest of this tamala tree. Look at this black bee flying for a long time among these blossoming flowers. These sights remind me of smiling Radha, more splendid than lightning as She sits on the lap of Lord Krsna who eclipses the splendor of monsoon clouds.