Sri Abhista Prarthanastaka
Kada Gosthe Gostha Ksitipa lyrics
Sanskrit lyrics with IAST diacritics, Devanagari, and English meaning.
- Author
- Raghunatha Dasa Goswami
- Source
- Stavavali
- Language
- Sanskrit
- Verse 1
kadā goṣṭhe goṣṭha-kṣitipa-gṛha-devyā kila tayā sa-bāṣpaṁ kurvatyā vilasati sute lālana-vidhim muhur dṛṣṭaṁ rohiṇy-apīhita-niveśām avanataṁ niṣeve tāmbūlair aham api viśākhā-priya-sakhīm
kada gosthe gostha-ksitipa-grha-devya kila taya sa-baspam kurvatya vilasati sute lalana-vidhim muhur drstam rohiny-apihita-nivesam avanatam niseve tambulair aham api visakha-priya-sakhim
कदा गोष्ठे गोष्ठक्षितिपगृहदेव्या किल तया सबाष्पं कुर्वत्या विलसति सुते लालनविधिम मुहुर दृष्टं रोहिण्यपीहितनिवेशाम अवनतं निषेवे ताम्बूलैर अहम अपि विशाखाप्रियसखीम
Even though her eyes were filled with tears as she caressed her playful son, and even though Rohini largely blocked her view, Mother Yasoda carefully noted the entrance of Sri Radha. When will I humbly offer betelnuts to Visakha's friend, Sri Radha?
- Verse 2
kadā gāndharvāyāṁ śuci viracayantyāṁ hari-kṛte mudā hārān vṛndaiḥ saha sa-vayasām ātma-sadane vicitya śrī-haste maṇim iha muhuḥ sampuṭa-cayād aho vinyasyantī saphalayati seyaṁ bhuja-latām
kada gandharvayam suci viracayantyam hari-krte muda haran vrndaih saha sa-vayasam atma-sadane vicitya sri-haste manim iha muhuh samputa-cayad aho vinyasyanti saphalayati seyam bhuja-latam
कदा गान्धर्वायां शुचि विरचयन्त्यां हरिकृते मुदा हारान वृन्दैः सह सवयसाम आत्मसदने विचित्य श्रीहस्ते मणिम इह मुहुः सम्पुटचयाद अहो विन्यस्यन्ती सफलयति सेयं भुजलताम
When, again and again taking jewels from the boø and placing them in Sri Radha's hand as in Her home She and Her friends make necklaces for Lord Hari, will the vine of my hand bear fruit?
- Verse 3
kadā līlā-rājye vraja-vipina-rūpe vijayinī nijaṁ bhāgyaṁ sākṣād iha vidadhatī vallabhatayā samantād krīḍantī pika-madhupa-mukhyābhir abhitaḥ prajābhiḥ sañjuṣṭā pramadayati sā māṁ mad-adhipā
kada lila-rajye vraja-vipina-rupe vijayini nijam bhagyam saksad iha vidadhati vallabhataya samantad kridanti pika-madhupa-mukhyabhir abhitah prajabhih sanjusta pramadayati sa mam mad-adhipa
कदा लीलाराज्ये व्रजविपिनरूपे विजयिनी निजं भाग्यं साक्षाद इह विदधती वल्लभतया समन्ताद क्रीडन्ती पिकमधुपमुख्याभिर अभितः प्रजाभिः सञ्जुष्टा प्रमदयति सा मां मदधिपा
When will Sri Radha, my queen happily playing with the cuckoos, bees, and other citizens in Her pastime-kingdom of Vraja's forest, fill me with transcendental bliss?
- Verse 4
kadā kṛṣṇā-tīre tri-catura-sakhībhiḥ samam aho prasūnāṁ gumphantīṁ ravisakha-sutām ānatatayā sametya pracchannaṁ sapadi pariripsor baka-ripor niṣedhe bhrū-bhaṅgaṁ bhṛśam anubhaje 'ham vyajaninī
kada krsna-tire tri-catura-sakhibhih samam aho prasunam gumphantim ravisakha-sutam anatataya sametya pracchannam sapadi pariripsor baka-ripor nisedhe bhru-bhangam bhrsam anubhaje 'ham vyajanini
कदा कृष्णातीरे त्रिचतुरसखीभिः समम अहो प्रसूनां गुम्फन्तीं रविसखसुताम आनततया समेत्य प्रच्छन्नं सपदि परिरिप्सोर बकरिपोर निषेधे भ्रूभङ्गं भृशम अनुभजे ऽहम व्यजनिनी
Stringing flower garlands with three or four friends by the Yamuna's shore, Radha bends down. Hiding Krsna suddenly approaches and earnestly tries to embrace Her. She resists, knitting Her eyebrows. When will I fan Sri Radha as She enjoys these pastimes?
- Verse 5
kadā śubhre tasmin pulina-valaye rāsa-mahasā suvarṇāggī-saṅgheṣṭ aham-ahamikā-matta-matiṣu harau yāte nīlotpala-nikasatāṁ jitvara-guṇād guṇād asmān divya-draviṇam iva rādhā madayati
kada subhre tasmin pulina-valaye rasa-mahasa suvarnaggi-sanghest aham-ahamika-matta-matisu harau yate nilotpala-nikasatam jitvara-gunad gunad asman divya-dravinam iva radha madayati
कदा शुभ्रे तस्मिन पुलिनवलये रासमहसा सुवर्णाग्गीसङ्घेष्ट अहमहमिकामत्तमतिषु हरौ याते नीलोत्पलनिकसतां जित्वरगुणाद गुणाद अस्मान दिव्यद्रविणम इव राधा मदयति
In the splendid rasa dance arena on the sandy shore Lord Hari became a blue-lotus testing-stone to test the value of a host of golden-complexioned girls intoxicated with pride. When will Sri Radha, the greatest treasure among them, delight us all?
- Verse 6
kadā bhāṇḍīrasya prathita-rucirotsaṅga-nilaye varā-madhyāsīnaṁ kusumamaya-tūlīm atulitam priye citraṁ patraṁ likhati nihita-svaṅga-latikāṁ viśākhā-prāṇālīṁ bhajati diśatī varṇakam asau
kada bhandirasya prathita-rucirotsanga-nilaye vara-madhyasinam kusumamaya-tulim atulitam priye citram patram likhati nihita-svanga-latikam visakha-pranalim bhajati disati varnakam asau
कदा भाण्डीरस्य प्रथितरुचिरोत्सङ्गनिलये वरामध्यासीनं कुसुममयतूलीम अतुलितम प्रिये चित्रं पत्रं लिखति निहितस्वङ्गलतिकां विशाखाप्राणालीं भजति दिशती वर्णकम असौ
When will this person draw a picture of Radha's beloved Krsna? When will this person give the picture to the flowering vine that is Visakha's dear friend Radha' as She sits with Her friends on thrones of flowers deep in beautiful Bhandiravana Forest? When will this person show that picture to Krsna?
- Verse 7
kadā tuṅge tuṅge rahasi giri-śṛṅge vratatijān priye pūrvā līlā nigamayati saṁstavya nilayān madenāviṣpaṣṭaṁ sakalita-padaṁ vrīḍitatayā drutam autkyenaiṣā viracayati pṛcchāṁ mama puraḥ
kada tunge tunge rahasi giri-srnge vratatijan priye purva lila nigamayati samstavya nilayan madenavispastam sakalita-padam vriditataya drutam autkyenaisa viracayati prccham mama purah
कदा तुङ्गे तुङ्गे रहसि गिरिशृङ्गे व्रततिजान प्रिये पूर्वा लीला निगमयति संस्तव्य निलयान मदेनाविष्पष्टं सकलितपदं व्रीडिततया द्रुतम औत्क्येनैषा विरचयति पृच्छां मम पुरः
When in a solitary place at the top of a mountain will She point out the various cottages of flowering vines and recount the pastimes She enjoyed there? When, filled with happiness, embarassment, will She eagerly ask me a question in stuttering words?
- Verse 8
gatir yan me nityā yad akhilam api svaṁ sa-vayasām mad-īśvaryāḥ preṣṭha-praṇaya-kṛta-saubhāgya-varimā harer yat prema-śrīr nivasatir amuṣyas tulanayā sadā tasmin kuṇḍe lasatu lalitālī mama dṛśī
gatir yan me nitya yad akhilam api svam sa-vayasam mad-isvaryah prestha-pranaya-krta-saubhagya-varima harer yat prema-srir nivasatir amusyas tulanaya sada tasmin kunde lasatu lalitali mama drsi
गतिर यन मे नित्या यद अखिलम अपि स्वं सवयसाम मदीश्वर्याः प्रेष्ठप्रणयकृतसौभाग्यवरिमा हरेर यत प्रेमश्रीर निवसतिर अमुष्यस तुलनया सदा तस्मिन कुण्डे लसतु ललिताली मम दृशी
This lake is my eternal home. It is everything for Radha's friends. It is filled with the glory of Radha's love for Krsna. Krsna loves it as much as He loves Radha. I pray that at this lake Lalita's friend Radha may eternally enjoy pastimes before my eyes.
Related songs
- Abhira Palli Pati PutraRaghunatha Dasa Goswami
- Gaurim Gosthanesvarim GiridharaRaghunatha Dasa Goswami
- Vapur Atula Tamala Sphita BahuruRaghunatha Dasa Goswami
- Nija Pati BhujaRaghunatha Dasa Goswami
- Saptaham Murajit KarambujaRaghunatha Dasa Goswami
- Vana Bhuvi Ravaikanya SvacchaRaghunatha Dasa Goswami
- Gurau Gosthe GosthalayisuRaghunatha Dasa Goswami
- Sri Rupa Rati ManjaryorRaghunatha Dasa Goswami