Skip to content
Kirtan Book

Imam Vivasvate Yogam lyrics

Sanskrit lyrics with IAST diacritics, Devanagari, and English meaning.

Author
Vyasadeva
Source
Mahabharata Bhagavad Gita
Language
Sanskrit
  1. Verse 1

    śrī-bhagavān uvāca imaṁ vivasvate yogaṁ proktavān aham avyayam vivasvān manave prāha manur ikṣvākave’bravīt

    sri-bhagavan uvaca imam vivasvate yogam proktavan aham avyayam vivasvan manave praha manur iksvakave’bravit

    श्रीभगवान उवाच इमं विवस्वते योगं प्रोक्तवान अहम अव्ययम विवस्वान मनवे प्राह मनुर इक्ष्वाकवेऽब्रवीत

    The Blessed Lord said: I instructed this imperishable science of yoga to the sun-god, Vivasvan, and Vivasvan instructed it to Manu, the father of mankind, and Manu in turn instructed it to Iksvaku.

  2. Verse 2

    evaṁ paramparā-prāptam imaṁ rājarṣayo viduḥ sa kāleneha mahatā yogo naṣṭaḥ parantapa

    evam parampara-praptam imam rajarsayo viduh sa kaleneha mahata yogo nastah parantapa

    एवं परम्पराप्राप्तम इमं राजर्षयो विदुः स कालेनेह महता योगो नष्टः परन्तप

    This supreme science was thus received through the chain of disciplic succession, and the saintly kings understood it in that way. But in course of time the succession was broken, and therefore the science as it is appears to be lost.

  3. Verse 3

    sa evāyaṁ mayā te’dya yogaḥ proktaḥ purātanaḥ bhakto’si me sakhā ceti rahasyaṁ hy etad uttamam

    sa evayam maya te’dya yogah proktah puratanah bhakto’si me sakha ceti rahasyam hy etad uttamam

    स एवायं मया तेऽद्य योगः प्रोक्तः पुरातनः भक्तोऽसि मे सखा चेति रहस्यं ह्य एतद उत्तमम

    That very ancient science of the relationship with the Supreme is today told by Me to you because you are My devotee as well as My friend; therefore you can understand the transcendental mystery of this science.

  4. Verse 4

    arjuna uvāca aparaṁ bhavato janma paraṁ janma vivasvataḥ katham etad vijānīyāṁ tvam ādau proktavān iti

    arjuna uvaca aparam bhavato janma param janma vivasvatah katham etad vijaniyam tvam adau proktavan iti

    अर्जुन उवाच अपरं भवतो जन्म परं जन्म विवस्वतः कथम एतद विजानीयां त्वम आदौ प्रोक्तवान इति

    Arjuna said: The sun-god Vivasvan is senior by birth to You. How am I to understand that in the beginning You instructed this science to him?

  5. Verse 5

    śrī-bhagavān uvāca bahūni me vyatītāni janmāni tava cārjuna tāny ahaṁ veda sarvāṇi na tvaṁ vettha parantapa

    sri-bhagavan uvaca bahuni me vyatitani janmani tava carjuna tany aham veda sarvani na tvam vettha parantapa

    श्रीभगवान उवाच बहूनि मे व्यतीतानि जन्मानि तव चार्जुन तान्य अहं वेद सर्वाणि न त्वं वेत्थ परन्तप

    The Blessed Lord said: Many, many births both you and I have passed. I can remember all of them, but you cannot, O subduer of the enemy!

  6. Verse 6

    ajo’pi sann avyayātmā bhūtānām īśvaro’pi san prakṛtiṁ svām adhiṣṭhāya saṁbhavāmy ātma-māyayā

    ajo’pi sann avyayatma bhutanam isvaro’pi san prakrtim svam adhisthaya sambhavamy atma-mayaya

    अजोऽपि सन्न अव्ययात्मा भूतानाम ईश्वरोऽपि सन प्रकृतिं स्वाम अधिष्ठाय संभवाम्य आत्ममायया

    Although I am unborn and My transcendental body never deteriorates, and although I am the Lord of all sentient beings, I still appear in every millennium in My original transcendental form.

  7. Verse 7

    yadā yadā hi dharmasya glānir bhavati bhārata abhyutthānam adharmasya tadātmānaṁ sṛjāmy aham

    yada yada hi dharmasya glanir bhavati bharata abhyutthanam adharmasya tadatmanam srjamy aham

    यदा यदा हि धर्मस्य ग्लानिर भवति भारत अभ्युत्थानम अधर्मस्य तदात्मानं सृजाम्य अहम

    Whenever and wherever there is a decline in religious practice, O descendant of Bharata, and a predominant rise of irreligion--at that time I descend Myself.

  8. Verse 8

    paritrāṇāya sādhūnāṁ vināśāya ca duṣkṛtām dharma-saṁsthāpanārthāya saṁbhavāmi yuge yuge

    paritranaya sadhunam vinasaya ca duskrtam dharma-samsthapanarthaya sambhavami yuge yuge

    परित्राणाय साधूनां विनाशाय च दुष्कृताम धर्मसंस्थापनार्थाय संभवामि युगे युगे

    In order to deliver the pious and to annihilate the miscreants, as well as to reestablish the principles of religion, I advent Myself millennium after millennium.

  9. Verse 9

    janma karma ca me divyam evaṁ yo vetti tattvataḥ tyaktvā dehaṁ punar janma naiti mām eti so’rjuna

    janma karma ca me divyam evam yo vetti tattvatah tyaktva deham punar janma naiti mam eti so’rjuna

    जन्म कर्म च मे दिव्यम एवं यो वेत्ति तत्त्वतः त्यक्त्वा देहं पुनर जन्म नैति माम एति सोऽर्जुन

    One who knows the transcendental nature of My appearance and activities does not, upon leaving the body, take his birth again in this material world, but attains My eternal abode, O Arjuna.

  10. Verse 10

    vīta-rāga-bhaya-krodhā man-mayā mām upāśritāḥ bahavo jñāna-tapasā pūtā mad-bhāvam āgatāḥ

    vita-raga-bhaya-krodha man-maya mam upasritah bahavo jnana-tapasa puta mad-bhavam agatah

    वीतरागभयक्रोधा मन्मया माम उपाश्रिताः बहवो ज्ञानतपसा पूता मद्भावम आगताः

    Being freed from attachment, fear and anger, being fully absorbed in Me and taking refuge in Me, many, many persons in the past became purified by knowledge of Me--and thus they all attained transcendental love for Me.

  11. Verse 11

    ye yathā māṁ prapadyante tāṁs tathaiva bhajāmy aham mama vartmānuvartante manuṣyāḥ pārtha sarvaśaḥ

    ye yatha mam prapadyante tams tathaiva bhajamy aham mama vartmanuvartante manusyah partha sarvasah

    ये यथा मां प्रपद्यन्ते तांस तथैव भजाम्य अहम मम वर्त्मानुवर्तन्ते मनुष्याः पार्थ सर्वशः

    All of them--as they surrender unto Me--I reward accordingly. Everyone follows My path in all respects, O son of Prtha.

  12. Verse 12

    kāṅkṣantaḥ karmaṇāṁ siddhiṁ yajanta iha devatāḥ kṣipraṁ hi mānuṣe loke siddhir bhavati karmajā

    kanksantah karmanam siddhim yajanta iha devatah ksipram hi manuse loke siddhir bhavati karmaja

    काङ्क्षन्तः कर्मणां सिद्धिं यजन्त इह देवताः क्षिप्रं हि मानुषे लोके सिद्धिर भवति कर्मजा

    Men in this world desire success in fruitive activities, and therefore they worship the demigods. Quickly, of course, men get results from fruitive work in this world.

  13. Verse 13

    cāturvarṇyaṁ mayā sṛṣṭaṁ guṇa-karma-vibhāgaśaḥ tasya kartāram api māṁ viddhy akartāram avyayam

    caturvarnyam maya srstam guna-karma-vibhagasah tasya kartaram api mam viddhy akartaram avyayam

    चातुर्वर्ण्यं मया सृष्टं गुणकर्मविभागशः तस्य कर्तारम अपि मां विद्ध्य अकर्तारम अव्ययम

    According to the three modes of material nature and the work ascribed to them, the four divisions of human society were created by Me. And, although I am the creator of this system, you should know that I am yet the non-doer, being unchangeable.

  14. Verse 14

    na māṁ karmāṇi limpanti na me karma-phale spṛhā iti māṁ yo’bhijānāti karmabhir na sa badhyate

    na mam karmani limpanti na me karma-phale sprha iti mam yo’bhijanati karmabhir na sa badhyate

    न मां कर्माणि लिम्पन्ति न मे कर्मफले स्पृहा इति मां योऽभिजानाति कर्मभिर न स बध्यते

    There is no work that affects Me; nor do I aspire for the fruits of action. One who understands this truth about Me also does not become entangled in the fruitive reactions of work.

  15. Verse 15

    evaṁ jñātvā kṛtaṁ karma pūrvair api mumukṣubhiḥ kuru karmaiva tasmāt tvaṁ pūrvaiḥ pūrvataraṁ kṛtam

    evam jnatva krtam karma purvair api mumuksubhih kuru karmaiva tasmat tvam purvaih purvataram krtam

    एवं ज्ञात्वा कृतं कर्म पूर्वैर अपि मुमुक्षुभिः कुरु कर्मैव तस्मात त्वं पूर्वैः पूर्वतरं कृतम

    All the liberated souls in ancient times acted with this understanding and so attained liberation. Therefore, as the ancients, you should perform your duty in this divine consciousness.

  16. Verse 16

    kiṁ karma kim akarmeti kavayo’py atra mohitāḥ tat te karma pravakṣyāmi yaj jñātvā mokṣyase’śubhāt

    kim karma kim akarmeti kavayo’py atra mohitah tat te karma pravaksyami yaj jnatva moksyase’subhat

    किं कर्म किम अकर्मेति कवयोऽप्य अत्र मोहिताः तत ते कर्म प्रवक्ष्यामि यज ज्ञात्वा मोक्ष्यसेऽशुभात

    Even the intelligent are bewildered in determining what is action and what is inaction. Now I shall explain to you what action is, knowing which you shall be liberated from all sins.

  17. Verse 17

    karmaṇo hy api boddhavyaṁ boddhavyaṁ ca vikarmaṇaḥ akarmaṇaś ca boddhavyaṁ gahanā karmaṇo gatiḥ

    karmano hy api boddhavyam boddhavyam ca vikarmanah akarmanas ca boddhavyam gahana karmano gatih

    कर्मणो ह्य अपि बोद्धव्यं बोद्धव्यं च विकर्मणः अकर्मणश च बोद्धव्यं गहना कर्मणो गतिः

    The intricacies of action are very hard to understand. Therefore one should know properly what action is, what forbidden action is, and what inaction is.

  18. Verse 18

    karmaṇy akarma yaḥ paśyed akarmaṇi ca karma yaḥ sa buddhimān manuṣyeṣu sa yuktaḥ kṛtsna-karma-kṛt

    karmany akarma yah pasyed akarmani ca karma yah sa buddhiman manusyesu sa yuktah krtsna-karma-krt

    कर्मण्य अकर्म यः पश्येद अकर्मणि च कर्म यः स बुद्धिमान मनुष्येषु स युक्तः कृत्स्नकर्मकृत

    One who sees inaction in action, and action in inaction, is intelligent among men, and he is in the transcendental position, although engaged in all sorts of activities.

  19. Verse 19

    yasya sarve samārambhāḥ kāma-saṁkalpa-varjitāḥ jñānāgni-dagdha-karmāṇaṁ tam āhuḥ paṇḍitaṁ budhāḥ

    yasya sarve samarambhah kama-samkalpa-varjitah jnanagni-dagdha-karmanam tam ahuh panditam budhah

    यस्य सर्वे समारम्भाः कामसंकल्पवर्जिताः ज्ञानाग्निदग्धकर्माणं तम आहुः पण्डितं बुधाः

    One is understood to be in full knowledge whose every act is devoid of desire for sense gratification. He is said by sages to be a worker whose fruitive action is burned up by the fire of perfect knowledge.

  20. Verse 20

    tyaktvā karma-phalāsaṅgaṁ nitya-tṛpto nirāśrayaḥ karmaṇy abhipravṛtto’pi naiva kiṁcit karoti saḥ

    tyaktva karma-phalasangam nitya-trpto nirasrayah karmany abhipravrtto’pi naiva kimcit karoti sah

    त्यक्त्वा कर्मफलासङ्गं नित्यतृप्तो निराश्रयः कर्मण्य अभिप्रवृत्तोऽपि नैव किंचित करोति सः

    Abandoning all attachment to the results of his activities, ever satisfied and independent, he performs no fruitive action, although engaged in all kinds of undertakings.

  21. Verse 21

    nirāśīr yata-cittātmā tyakta-sarva-parigrahaḥ śārīraṁ kevalaṁ karma kurvan nāpnoti kilbiṣam

    nirasir yata-cittatma tyakta-sarva-parigrahah sariram kevalam karma kurvan napnoti kilbisam

    निराशीर यतचित्तात्मा त्यक्तसर्वपरिग्रहः शारीरं केवलं कर्म कुर्वन नाप्नोति किल्बिषम

    Such a man of understanding acts with mind and intelligence perfectly controlled, gives up all sense of proprietorship over his possessions and acts only for the bare necessities of life. Thus working, he is not affected by sinful reactions.

  22. Verse 22

    yadṛcchā-lābha-saṁtuṣṭo dvandvātīto vimatsaraḥ samaḥ siddhāv asiddhau ca kṛtvāpi na nibadhyate

    yadrccha-labha-samtusto dvandvatito vimatsarah samah siddhav asiddhau ca krtvapi na nibadhyate

    यदृच्छालाभसंतुष्टो द्वन्द्वातीतो विमत्सरः समः सिद्धाव असिद्धौ च कृत्वापि न निबध्यते

    He who is satisfied with gain which comes of its own accord, who is free from duality and does not envy, who is steady both in success and failure, is never entangled, although performing actions.

  23. Verse 23

    gata-saṅgasya muktasya jñānāvasthita-cetasaḥ yajñāyācarataḥ karma samagraṁ pravilīyate

    gata-sangasya muktasya jnanavasthita-cetasah yajnayacaratah karma samagram praviliyate

    गतसङ्गस्य मुक्तस्य ज्ञानावस्थितचेतसः यज्ञायाचरतः कर्म समग्रं प्रविलीयते

    The work of a man who is unattached to the modes of material nature and who is fully situated in transcendental knowledge merges entirely into transcendence.

  24. Verse 24

    brahmārpaṇaṁ brahma havir brahmāgnau brahmaṇā hutam brahmaiva tena gantavyaṁ brahma-karma-samādhinā

    brahmarpanam brahma havir brahmagnau brahmana hutam brahmaiva tena gantavyam brahma-karma-samadhina

    ब्रह्मार्पणं ब्रह्म हविर ब्रह्माग्नौ ब्रह्मणा हुतम ब्रह्मैव तेन गन्तव्यं ब्रह्मकर्मसमाधिना

    A person who is fully absorbed in Krsna consciousness is sure to attain the spiritual kingdom because of his full contribution to spiritual activities, in which the consummation is absolute and that which is offered is of the same spiritual nature.

  25. Verse 25

    daivam evāpare yajñaṁ yoginaḥ paryupāsate brahmāgnāv apare yajñaṁ yajñenaivopajuhvati

    daivam evapare yajnam yoginah paryupasate brahmagnav apare yajnam yajnenaivopajuhvati

    दैवम एवापरे यज्ञं योगिनः पर्युपासते ब्रह्माग्नाव अपरे यज्ञं यज्ञेनैवोपजुह्वति

    Some yogis perfectly worship the demigods by offering different sacrifices to them, and some of them offer sacrifices in the fire of the Supreme Brahman.

  26. Verse 26

    śrotrādīnīndriyāṇy anye saṁyamāgniṣu juhvati śabdādīn viṣayān anya indriyāgniṣu juhvati

    srotradinindriyany anye samyamagnisu juhvati sabdadin visayan anya indriyagnisu juhvati

    श्रोत्रादीनीन्द्रियाण्य अन्ये संयमाग्निषु जुह्वति शब्दादीन विषयान अन्य इन्द्रियाग्निषु जुह्वति

    Some of them sacrifice the hearing process and the senses in the fire of the controlled mind, and others sacrifice the objects of the senses, such as sound, in the fire of sacrifice.

  27. Verse 27

    sarvāṇīndriya-karmāṇi prāṇa-karmāṇi cāpare ātma-saṁyama-yogāgnau juhvati jñāna-dīpite

    sarvanindriya-karmani prana-karmani capare atma-samyama-yogagnau juhvati jnana-dipite

    सर्वाणीन्द्रियकर्माणि प्राणकर्माणि चापरे आत्मसंयमयोगाग्नौ जुह्वति ज्ञानदीपिते

    Those who are interested in self-realization, in terms of mind and sense control, offer the functions of all the senses, as well as the vital force [breath], as oblations into the fire of the controlled mind.

  28. Verse 28

    dravya-yajñās tapo-yajñā yoga-yajñās tathāpare svādhyāya-jñāna-yajñāś ca yatayaḥ saṁśita-vratāḥ

    dravya-yajnas tapo-yajna yoga-yajnas tathapare svadhyaya-jnana-yajnas ca yatayah samsita-vratah

    द्रव्ययज्ञास तपोयज्ञा योगयज्ञास तथापरे स्वाध्यायज्ञानयज्ञाश च यतयः संशितव्रताः

    There are others who, enlightened by sacrificing their material possessions in severe austerities, take strict vows and practice the yoga of eightfold mysticism, and others study the Vedas for the advancement of transcendental knowledge.

  29. Verse 29

    apāne juhvati prāṇaṁ prāṇe’pānaṁ tathāpare prāṇāpāna-gatī ruddhvā prāṇāyāma-parāyaṇāḥ

    apane juhvati pranam prane’panam tathapare pranapana-gati ruddhva pranayama-parayanah

    अपाने जुह्वति प्राणं प्राणेऽपानं तथापरे प्राणापानगती रुद्ध्वा प्राणायामपरायणाः

    And there are even others who are inclined to the process of breath restraint to remain in trance, and they practice stopping the movement of the outgoing breath into the incoming, and incoming breath into the outgoing, and thus at last remain in trance, stopping all breathing. Some of them, curtailing the eating process, offer the outgoing breath into itself, as a sacrifice.

  30. Verse 30

    apare niyatāhārāḥ prāṇān prāṇeṣu juhvati sarve’py ete yajña-vido yajña-kṣapita-kalmaṣāḥ

    apare niyataharah pranan pranesu juhvati sarve’py ete yajna-vido yajna-ksapita-kalmasah

    अपरे नियताहाराः प्राणान प्राणेषु जुह्वति सर्वेऽप्य एते यज्ञविदो यज्ञक्षपितकल्मषाः

    All these performers who know the meaning of sacrifice become cleansed of sinful reaction, and, having tasted the nectar of the remnants of such sacrifice, they go to the supreme eternal atmosphere.

  31. Verse 31

    yajña-śiṣṭāmṛta-bhujo yānti brahma sanātanam nāyaṁ loko’sty ayajñasya kuto’nyaḥ kurusattama

    yajna-sistamrta-bhujo yanti brahma sanatanam nayam loko’sty ayajnasya kuto’nyah kurusattama

    यज्ञशिष्टामृतभुजो यान्ति ब्रह्म सनातनम नायं लोकोऽस्त्य अयज्ञस्य कुतोऽन्यः कुरुसत्तम

    O best of the Kuru dynasty, without sacrifice one can never live happily on this planet or in this life: what then of the next?

  32. Verse 32

    evaṁ bahu-vidhā yajñā vitatā brahmaṇo mukhe karma-jān viddhi tān sarvān evaṁ jñātvā vimokṣyase

    evam bahu-vidha yajna vitata brahmano mukhe karma-jan viddhi tan sarvan evam jnatva vimoksyase

    एवं बहुविधा यज्ञा वितता ब्रह्मणो मुखे कर्मजान विद्धि तान सर्वान एवं ज्ञात्वा विमोक्ष्यसे

    All these different types of sacrifice are approved by the Vedas, and all of them are born of different types of work. Knowing them as such, you will become liberated.

  33. Verse 33

    śreyān dravya-mayād yajñāj jñāna-yajñaḥ parantapa sarvaṁ karmākhilaṁ pārtha jñāne parisamāpyate

    sreyan dravya-mayad yajnaj jnana-yajnah parantapa sarvam karmakhilam partha jnane parisamapyate

    श्रेयान द्रव्यमयाद यज्ञाज ज्ञानयज्ञः परन्तप सर्वं कर्माखिलं पार्थ ज्ञाने परिसमाप्यते

    O chastiser of the enemy, the sacrifice of knowledge is greater than the sacrifice of material possessions. O son of Prtha, after all, the sacrifice of work culminates in transcendental knowledge.

  34. Verse 34

    tad viddhi praṇipātena paripraśnena sevayā upadekṣyanti te jñānaṁ jñāninas tattva-darśinaḥ

    tad viddhi pranipatena pariprasnena sevaya upadeksyanti te jnanam jnaninas tattva-darsinah

    तद विद्धि प्रणिपातेन परिप्रश्नेन सेवया उपदेक्ष्यन्ति ते ज्ञानं ज्ञानिनस तत्त्वदर्शिनः

    Just try to learn the truth by approaching a spiritual master. Inquire from him submissively and render service unto him. The self-realized soul can impart knowledge unto you because he has seen the truth.

  35. Verse 35

    yaj jñātvā na punar moham evaṁ yāsyasi pāṇḍava yena bhūtāny aśeṣeṇa drakṣyasy ātmany atho mayi

    yaj jnatva na punar moham evam yasyasi pandava yena bhutany asesena draksyasy atmany atho mayi

    यज ज्ञात्वा न पुनर मोहम एवं यास्यसि पाण्डव येन भूतान्य अशेषेण द्रक्ष्यस्य आत्मन्य अथो मयि

    And when you have thus learned the truth, you will know that all living beings are but part of Me--and that they are in Me, and are Mine.

  36. Verse 36

    api ced asi pāpebhyaḥ sarvebhyaḥ pāpa-kṛttamaḥ sarvaṁ jñāna-plavenaiva vṛjinaṁ saṁtariṣyasi

    api ced asi papebhyah sarvebhyah papa-krttamah sarvam jnana-plavenaiva vrjinam samtarisyasi

    अपि चेद असि पापेभ्यः सर्वेभ्यः पापकृत्तमः सर्वं ज्ञानप्लवेनैव वृजिनं संतरिष्यसि

    Even if you are considered to be the most sinful of all sinners, when you are situated in the boat of transcendental knowledge, you will be able to cross over the ocean of miseries.

  37. Verse 37

    yathaidhāṁsi samiddho’gnir bhasmasāt kurute’rjuna jñānāgniḥ sarva-karmāṇi bhasmasāt kurute tathā

    yathaidhamsi samiddho’gnir bhasmasat kurute’rjuna jnanagnih sarva-karmani bhasmasat kurute tatha

    यथैधांसि समिद्धोऽग्निर भस्मसात कुरुतेऽर्जुन ज्ञानाग्निः सर्वकर्माणि भस्मसात कुरुते तथा

    As the blazing fire turns firewood to ashes, O Arjuna, so does the fire of knowledge burn to ashes all reactions to material activities.

  38. Verse 38

    na hi jñānena sadṛśaṁ pavitram iha vidyate tat svayaṁ yoga-saṁsiddhaḥ kālenātmani vindati

    na hi jnanena sadrsam pavitram iha vidyate tat svayam yoga-samsiddhah kalenatmani vindati

    न हि ज्ञानेन सदृशं पवित्रम इह विद्यते तत स्वयं योगसंसिद्धः कालेनात्मनि विन्दति

    In this world, there is nothing so sublime and pure as transcendental knowledge. Such knowledge is the mature fruit of all mysticism. And one who has achieved this enjoys the self with himself in due course of time.

  39. Verse 39

    śraddhāvān labhate jñānaṁ tat-paraḥ saṁyatendriyaḥ jñānaṁ labdhvā parāṁ śāntim acireṇādhigacchati

    sraddhavan labhate jnanam tat-parah samyatendriyah jnanam labdhva param santim acirenadhigacchati

    श्रद्धावान लभते ज्ञानं तत्परः संयतेन्द्रियः ज्ञानं लब्ध्वा परां शान्तिम अचिरेणाधिगच्छति

    A faithful man who is absorbed in transcendental knowledge and who subdues his senses quickly attains the supreme spiritual peace.

  40. Verse 40

    ajñaś cāśraddadhānaś ca saṁśayātmā vinaśyati nāyaṁ loko’sti na paro na sukhaṁ saṁśayātmanaḥ

    ajnas casraddadhanas ca samsayatma vinasyati nayam loko’sti na paro na sukham samsayatmanah

    अज्ञश चाश्रद्दधानश च संशयात्मा विनश्यति नायं लोकोऽस्ति न परो न सुखं संशयात्मनः

    But ignorant and faithless persons who doubt the revealed scriptures do not attain God consciousness. For the doubting soul there is happiness neither in this world nor in the next.

  41. Verse 41

    yoga-saṁnyasta-karmāṇaṁ jñāna-saṁchinna-saṁśayam ātmavantaṁ na karmāṇi nibadhnanti dhanaṁjaya

    yoga-samnyasta-karmanam jnana-samchinna-samsayam atmavantam na karmani nibadhnanti dhanamjaya

    योगसंन्यस्तकर्माणं ज्ञानसंछिन्नसंशयम आत्मवन्तं न कर्माणि निबध्नन्ति धनंजय

    Therefore, one who has renounced the fruits of his action, whose doubts are destroyed by transcendental knowledge, and who is situated firmly in the self, is not bound by works, O conqueror of riches.

  42. Verse 42

    tasmād ajñāna-saṁbhūtaṁ hṛt-sthaṁ jñānāsinātmanaḥ chittvainaṁ saṁśayaṁ yogam ātiṣṭhottiṣṭha bhārata

    tasmad ajnana-sambhutam hrt-stham jnanasinatmanah chittvainam samsayam yogam atisthottistha bharata

    तस्माद अज्ञानसंभूतं हृत्स्थं ज्ञानासिनात्मनः छित्त्वैनं संशयं योगम आतिष्ठोत्तिष्ठ भारत

    Therefore the doubts which have arisen in your heart out of ignorance should be slashed by the weapon of knowledge. Armed with yoga, O Bharata, stand and fight.