Abhayam Sattva Samsuddhir lyrics
Sanskrit lyrics with IAST diacritics, Devanagari, and English meaning.
- Author
- Vyasadeva
- Source
- Mahabharata Bhagavad Gita
- Language
- Sanskrit
- Verse 1
śrī-bhagavān uvāca abhayaṁ sattva-saṁśuddhir jñāna-yoga-vyavasthitiḥ dānaṁ damaś ca yajñaś ca svādhyāyas tapa ārjavam
sri-bhagavan uvaca abhayam sattva-samsuddhir jnana-yoga-vyavasthitih danam damas ca yajnas ca svadhyayas tapa arjavam
श्रीभगवान उवाच अभयं सत्त्वसंशुद्धिर ज्ञानयोगव्यवस्थितिः दानं दमश च यज्ञश च स्वाध्यायस तप आर्जवम
1-3) The Blessed Lord said: Fearlessness, purification of one's existence, cultivation of spiritual knowledge, charity, self-control, performance of sacrifice, study of the Vedas, austerity and simplicity; nonviolence, truthfulness, freedom from anger; renunciation, tranquility, aversion to faultfinding, compassion and freedom from covetousness; gentleness, modesty and steady determination; vigor, forgiveness, fortitude, cleanliness, freedom from envy and the passion for honor--these transcendental qualities, O son of Bharata, belong to godly men endowed with divine nature.
- Verse 2
ahiṁsā satyam akrodhas tyāgaḥ śāntir apaiśunam dayā bhūteṣv aloluptvaṁ mārdavaṁ hrīr acāpalam
ahimsa satyam akrodhas tyagah santir apaisunam daya bhutesv aloluptvam mardavam hrir acapalam
अहिंसा सत्यम अक्रोधस त्यागः शान्तिर अपैशुनम दया भूतेष्व अलोलुप्त्वं मार्दवं ह्रीर अचापलम
English meaning not yet written for this verse.
- Verse 3
tejaḥ kṣamā dhṛtiḥ śaucam adroho nātimānitā bhavanti saṁpadaṁ daivīm abhijātasya bhārata
tejah ksama dhrtih saucam adroho natimanita bhavanti sampadam daivim abhijatasya bharata
तेजः क्षमा धृतिः शौचम अद्रोहो नातिमानिता भवन्ति संपदं दैवीम अभिजातस्य भारत
English meaning not yet written for this verse.
- Verse 4
dambho darpo’timānaś ca krodhaḥ pāruṣyam eva ca ajñānaṁ cābhijātasya pārtha saṁpadam āsurīm
dambho darpo’timanas ca krodhah parusyam eva ca ajnanam cabhijatasya partha sampadam asurim
दम्भो दर्पोऽतिमानश च क्रोधः पारुष्यम एव च अज्ञानं चाभिजातस्य पार्थ संपदम आसुरीम
Arrogance, pride, anger, conceit, harshness and ignorance--these qualities belong to those of demoniac nature, O son of Prtha.
- Verse 5
daivī saṁpad vimokṣāya nibandhāyāsurī matā mā śucaḥ saṁpadaṁ daivīm abhijāto’si pāṇḍava
daivi sampad vimoksaya nibandhayasuri mata ma sucah sampadam daivim abhijato’si pandava
दैवी संपद विमोक्षाय निबन्धायासुरी मता मा शुचः संपदं दैवीम अभिजातोऽसि पाण्डव
The transcendental qualities are conducive to liberation, whereas the demoniac qualities make for bondage. Do not worry, O son of Pandu, for you are born with the divine qualities.
- Verse 6
dvau bhūta-sargau loke’smin daiva āsura eva ca daivo vistaraśaḥ prokta āsuraṁ pārtha me śṛṇu
dvau bhuta-sargau loke’smin daiva asura eva ca daivo vistarasah prokta asuram partha me srnu
द्वौ भूतसर्गौ लोकेऽस्मिन दैव आसुर एव च दैवो विस्तरशः प्रोक्त आसुरं पार्थ मे शृणु
O son of Prtha, in this world there are two kinds of created beings. One is called the divine and the other demoniac. I have already explained to you at length the divine qualities. Now hear from Me of the demoniac.
- Verse 7
pravṛttiṁ ca nivṛttiṁ ca janā na vidur āsurāḥ na śaucaṁ nāpi cācāro na satyaṁ teṣu vidyate
pravrttim ca nivrttim ca jana na vidur asurah na saucam napi cacaro na satyam tesu vidyate
प्रवृत्तिं च निवृत्तिं च जना न विदुर आसुराः न शौचं नापि चाचारो न सत्यं तेषु विद्यते
Those who are demoniac do not know what is to be done and what is not to be done. Neither cleanliness nor proper behavior nor truth is found in them.
- Verse 8
asatyam apratiṣṭhaṁ te jagad āhur anīśvaram aparaspara-saṁbhūtaṁ kim anyat kāma-haitukam
asatyam apratistham te jagad ahur anisvaram aparaspara-sambhutam kim anyat kama-haitukam
असत्यम अप्रतिष्ठं ते जगद आहुर अनीश्वरम अपरस्परसंभूतं किम अन्यत कामहैतुकम
They say that this world is unreal, that there is no foundation and that there is no God in control. It is produced of sex desire, and has no cause other than lust.
- Verse 9
etāṁ dṛṣṭim avaṣṭabhya naṣṭātmāno’lpa-buddhayaḥ prabhavanty ugra-karmāṇaḥ kṣayāya jagato’hitāḥ
etam drstim avastabhya nastatmano’lpa-buddhayah prabhavanty ugra-karmanah ksayaya jagato’hitah
एतां दृष्टिम अवष्टभ्य नष्टात्मानोऽल्पबुद्धयः प्रभवन्त्य उग्रकर्माणः क्षयाय जगतोऽहिताः
Following such conclusions, the demoniac, who are lost to themselves and who have no intelligence, engage in unbeneficial, horrible works meant to destroy the world.
- Verse 10
kāmam āśritya duṣpūraṁ dambha-māna-madānvitāḥ mohād gṛhītvāsad-grāhān pravartante’śucivratāḥ
kamam asritya duspuram dambha-mana-madanvitah mohad grhitvasad-grahan pravartante’sucivratah
कामम आश्रित्य दुष्पूरं दम्भमानमदान्विताः मोहाद गृहीत्वासद्ग्राहान प्रवर्तन्तेऽशुचिव्रताः
The demoniac, taking shelter of insatiable lust, pride and false prestige, and being thus illusioned, are always sworn to unclean work, attracted by the impermanent. 11-12) They believe that to gratify the senses unto the end of life is the prime necessity of human civilization. Thus there is no end to their anxiety. Being bound by hundreds and thousands of desires, by lust and anger, they secure money by illegal means for sense gratification. 13-15) The demoniac person thinks: "So much wealth do I have today, and I will gain more according to my schemes. So much is mine now, and it will increase in the future, more and more. He is my enemy, and I have killed him; and my other enemy will also be killed. I am the lord of everything. I am the enjoyer. I am perfect, powerful and happy. I am the richest man, surrounded by aristocratic relatives. There is none so powerful and happy as I am. I shall perform sacrifices, I shall give some charity, and thus I shall rejoice." In this way, such persons are deluded by ignorance.
- Verse 11
cintām aparimeyāṁ ca pralayāntām upāśritāḥ kāmopabhoga-paramā etāvad iti niścitāḥ
cintam aparimeyam ca pralayantam upasritah kamopabhoga-parama etavad iti niscitah
चिन्ताम अपरिमेयां च प्रलयान्ताम उपाश्रिताः कामोपभोगपरमा एतावद इति निश्चिताः
English meaning not yet written for this verse.
- Verse 12
āśā-pāśa-śatair baddhāḥ kāma-krodha-parāyaṇāḥ īhante kāma-bhogārtham anyāyenārtha-saṁcayān
asa-pasa-satair baddhah kama-krodha-parayanah ihante kama-bhogartham anyayenartha-samcayan
आशापाशशतैर बद्धाः कामक्रोधपरायणाः ईहन्ते कामभोगार्थम अन्यायेनार्थसंचयान
English meaning not yet written for this verse.
- Verse 13
idam adya mayā labdham idaṁ prāpsye manoratham idam astīdam api me bhaviṣyati punar dhanam
idam adya maya labdham idam prapsye manoratham idam astidam api me bhavisyati punar dhanam
इदम अद्य मया लब्धम इदं प्राप्स्ये मनोरथम इदम अस्तीदम अपि मे भविष्यति पुनर धनम
English meaning not yet written for this verse.
- Verse 14
asau mayā hataḥ śatrur haniṣye cāparān api īśvaro’ham ahaṁ bhogī siddho’haṁ balavān sukhī
asau maya hatah satrur hanisye caparan api isvaro’ham aham bhogi siddho’ham balavan sukhi
असौ मया हतः शत्रुर हनिष्ये चापरान अपि ईश्वरोऽहम अहं भोगी सिद्धोऽहं बलवान सुखी
English meaning not yet written for this verse.
- Verse 15
āḍhyo’bhijanavān asmi ko’nyo’sti sadṛśo mayā yakṣye dāsyāmi modiṣya ity ajñāna-vimohitāḥ
adhyo’bhijanavan asmi ko’nyo’sti sadrso maya yaksye dasyami modisya ity ajnana-vimohitah
आढ्योऽभिजनवान अस्मि कोऽन्योऽस्ति सदृशो मया यक्ष्ये दास्यामि मोदिष्य इत्य अज्ञानविमोहिताः
English meaning not yet written for this verse.
- Verse 16
aneka-citta-vibhrāntā moha-jāla-samāvṛtāḥ prasaktāḥ kāma-bhogeṣu patanti narake’śucau
aneka-citta-vibhranta moha-jala-samavrtah prasaktah kama-bhogesu patanti narake’sucau
अनेकचित्तविभ्रान्ता मोहजालसमावृताः प्रसक्ताः कामभोगेषु पतन्ति नरकेऽशुचौ
Thus perplexed by various anxieties and bound by a network of illusions, one becomes too strongly attached to sense enjoyment and falls down into hell.
- Verse 17
ātma-saṁbhāvitāḥ stabdhā dhana-māna-madānvitāḥ yajante nāma-yajñais te dambhenāvidhi-pūrvakam
atma-sambhavitah stabdha dhana-mana-madanvitah yajante nama-yajnais te dambhenavidhi-purvakam
आत्मसंभाविताः स्तब्धा धनमानमदान्विताः यजन्ते नामयज्ञैस ते दम्भेनाविधिपूर्वकम
Self-complacent and always impudent, deluded by wealth and false prestige, they sometimes perform sacrifices in name only without following any rules or regulations.
- Verse 18
ahaṁkāraṁ balaṁ darpaṁ kāmaṁ krodhaṁ ca saṁśritāḥ mām ātma-para-deheṣu pradviṣanto’bhyasūyakāḥ
ahamkaram balam darpam kamam krodham ca samsritah mam atma-para-dehesu pradvisanto’bhyasuyakah
अहंकारं बलं दर्पं कामं क्रोधं च संश्रिताः माम आत्मपरदेहेषु प्रद्विषन्तोऽभ्यसूयकाः
Bewildered by false ego, strength, pride, lust and anger, the demon becomes envious of the Supreme Lord, who is situated in his own body and in the bodies of others, and blasphemes against the real religion.
- Verse 19
tān ahaṁ dviṣataḥ krūrān saṁsāreṣu narādhamān kṣipāmy ajasram aśubhān āsurīṣv eva yoniṣu
tan aham dvisatah kruran samsaresu naradhaman ksipamy ajasram asubhan asurisv eva yonisu
तान अहं द्विषतः क्रूरान संसारेषु नराधमान क्षिपाम्य अजस्रम अशुभान आसुरीष्व एव योनिषु
Those who are envious and mischievous, who are the lowest among men, are cast by Me into the ocean of material existence, into various demoniac species of life.
- Verse 20
āsurīṁ yonim āpannā mūḍhā janmani janmani mām aprāpyaiva kaunteya tato yānty adhamāṁ gatim
asurim yonim apanna mudha janmani janmani mam aprapyaiva kaunteya tato yanty adhamam gatim
आसुरीं योनिम आपन्ना मूढा जन्मनि जन्मनि माम अप्राप्यैव कौन्तेय ततो यान्त्य अधमां गतिम
Attaining repeated birth amongst the species of demoniac life, such persons can never approach Me. Gradually they sink down to the most abominable type of existence.
- Verse 21
tri-vidhaṁ narakasyedaṁ dvāraṁ nāśanam ātmanaḥ kāmaḥ krodhas tathā lobhas tasmād etat trayaṁ tyajet
tri-vidham narakasyedam dvaram nasanam atmanah kamah krodhas tatha lobhas tasmad etat trayam tyajet
त्रिविधं नरकस्येदं द्वारं नाशनम आत्मनः कामः क्रोधस तथा लोभस तस्माद एतत त्रयं त्यजेत
There are three gates leading to this hell--lust, anger and greed. Every sane man should give these up, for they lead to the degradation of the soul.
- Verse 22
etair vimuktaḥ kaunteya tamo-dvārais tribhir naraḥ ācaraty ātmanaḥ śreyas tato yāti parāṁ gatim
etair vimuktah kaunteya tamo-dvarais tribhir narah acaraty atmanah sreyas tato yati param gatim
एतैर विमुक्तः कौन्तेय तमोद्वारैस त्रिभिर नरः आचरत्य आत्मनः श्रेयस ततो याति परां गतिम
The man who has escaped these three gates of hell, O son of Kunti, performs acts conducive to self-realization and thus gradually attains the supreme destination.
- Verse 23
yaḥ śāstra-vidhim utsṛjya vartate kāma-kārataḥ na sa siddhim avāpnoti na sukhaṁ na parāṁ gatim
yah sastra-vidhim utsrjya vartate kama-karatah na sa siddhim avapnoti na sukham na param gatim
यः शास्त्रविधिम उत्सृज्य वर्तते कामकारतः न स सिद्धिम अवाप्नोति न सुखं न परां गतिम
But he who discards scriptural injunctions and acts according to his own whims attains neither perfection, nor happiness, nor the supreme destination.
- Verse 24
tasmāc chāstraṁ pramāṇaṁ te kāryākārya-vyavasthitau jñātvā śāstra-vidhānoktaṁ karma kartum ihārhasi
tasmac chastram pramanam te karyakarya-vyavasthitau jnatva sastra-vidhanoktam karma kartum iharhasi
तस्माच छास्त्रं प्रमाणं ते कार्याकार्यव्यवस्थितौ ज्ञात्वा शास्त्रविधानोक्तं कर्म कर्तुम इहार्हसि
One should understand what is duty and what is not duty by the regulations of the scriptures. Knowing such rules and regulations, one should act so that he may gradually be elevated.